پایگاه خبری سرمایه فردا

روزهایی که ملت ایران، با وجودِ سخت‌ترین جنگِ تاریخِ خود، نه برای بنزین صف کشید و نه به فروشگاه‌ها هجوم برد، اما در گوشه‌ای دیگر، زمزمه‌هایِ تهدیدِ مردم از سویِ رئیس‌جمهور به گوش می‌رسد. مسعود پزشکیان، که زمانی از «هیچ‌کاره بودن» خود می‌گفت و وزیرانش را به‌انتخابِ دیگری نسبت می‌داد، اکنون به تهدیدِ مردمی پرداخته است که تنها به اقتصادِ بیمارِ کشور معترض‌اند. در این گزارش، به بررسیِ ابعادِ این تناقضِ آشکار و واکنشِ مردم در برابرِ آن می‌پردازیم.

ناکامی در ایجاد امنیت اقتصادی و رفاه نیز از جمله مواردی بود که مردم را وادار به رجوع به گذشته کرد. جمهوری اسلامی نتوانست از مواهب سرزمینی چه از نظر ژئوپلتیک و چه ثروت بی‌شمار در ایجاد رفاه، موثر عمل کند.

حذف نقش حیاتی بخش خصوصی حرفه‌ای در مدیریت بازار ارز باعث شد معادلات از حالت رقابتی به سمت انحصار برود

تصمیم با خود ماست. سرزمین ایران، هم گنجایش قهرمان را دارد، هم جای خالی قربانی را. تفاوت فقط در یک انتخاب است

کنترل بازار نیازمند همکاری مردم، نظارت دقیق و مقابله با شایعات و اخبار نادرست در فضای رسانه‌ای است

ایران پیش از جنگ هم روی لبه بحران حرکت می‌کرد: تورم مزمن، کسری بودجه، فرسایش اعتماد عمومی و رانت‌های انرژی که اقتصاد را به سالادی قمارگونه تبدیل کرده بود. اعتراضات اجتماعی زنگ خطر را به صدا درآورد و حالا، پس از چهل روز جنگ، کارخانه‌ها خاموش و محاصره دریایی ایجاد شده‌است.

تصویری از بحران فعلی اقتصاد جهانی پیچیده است. آنچه امروز می‌توان گفت این است که جهان در آتش نفت می‌سوزد و هیچ کس، نه ایران، نه اروپا و نه آمریکا، از این آتش در امان نمانده است. تنها سوالی که باقی می‌ماند این است: این آتش تا کجا پیش خواهد رفت و پس از خاکستر شدن، چه چیزی از اقتصاد جهان باقی خواهد ماند؟

از آرمان «صدور انقلاب» تا «انزوای استراتژیک»؛ مسیری که ایران را از رهبری جهان اسلام به دولتِ محاصره‌شده در برابر ائتلاف‌های نوین منطقه‌ای رساند. حالا در آستانه هفته چهارم جنگ، تهدید ترامپ به بمباران نیروگاه‌ها، سناریویی سه‌فازی را رقم زده که در آن حمله سبک گرافیتی آمریکا، ایران را به واکنش سنگین تحریک می‌کند تا تخریب مشروع زیرساخت‌هایش توسط کشورهای عربی منطقه توجیه شود. واقعیت تلخ این است که بدون حمله زمینی، «تسلیم محض» توهمی بیش نیست و این جنگ، برنده‌ای نخواهد داشت.

اقتصاددانان معتقدند که دولت نباید از طریق چاپ پول کسری بودجه را جبران کند، همچنین باید اقتصاد مولد از طریق اصلاح سیاستگذاری و بهبود شرایط کسب‌وکارها تقویت شود تا از این طریق مانع برهم خوردن تعادل عرضه و تقاضای کالا در کشور شود. در ادامه به طور اختصار جزئیات آن را می‌خوانید.