پایگاه خبری سرمایه فردا

سؤال این نیست که چرا جوانان از ازدواج فرار می‌کنند. سؤال این است که با این هزینه‌های سرسام‌آور و با وجود تورم افسارگسیخته، مگر چه کسانی هنوز می‌توانند چنین رویایی را تجربه کنند؟

نظارت بر عملکرد بانک‌ها تشدید شده و الزام پرداخت وام با یک ضامن معتبر برای جلوگیری از سخت‌گیری‌های سلیقه‌ای اجرا می‌شود

معاون وزارت رفاه و امور اجتماعی از ارائه وام قرض‌الحسنه ۵۰ تا ۱۵۰ میلیون تومانی به یارانه‌بگیران دهک‌های ۱ تا ۹ خبر داد. این وام بدون نیاز به ضامن، با کارمزد ۴ درصد و بازپرداخت ۱۸ تا ۲۴ ماهه، در اختیار متقاضیان قرار می‌گیرد. هدف اصلی این طرح، حمایت از اقشار کم‌درآمد در شرایط سخت جنگ و تحریم است. با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که وام، هرچند می‌تواند در کوتاه‌مدت کمک‌کننده باشد، اما جایگزین سیاست‌های حمایتی پایدار مانند افزایش حقوق، تقویت کالابرگ و کنترل تورم نمی‌شود. دولت برای موفقیت این طرح، باید سه چالش اصلی تأمین منابع، کنترل تورم و مدیریت بازپرداخت را به درستی مدیریت کند.

یک میلیون نفر در صف وام ازدواج هستند و بانک‌ها همچنان اولویتی برای افزایش وام‌های تکلیفی ندارند هرچند در کمیسیون فرهنگی مجلس رأی به افزایش آن داده‌اند.

عضو کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها با انتقاد شدید از سیاست‌های جدید بانک مرکزی در حوزه وام‌های اشتغال گفت: کاهش دوره بازپرداخت و ایجاد شروط پیچیده باعث شده بسیاری از طرح‌های اشتغال‌زایی نیمه‌تمام بماند و خانواده‌هایی که برای درآمد پایدار تلاش می‌کنند، به‌جای توانمندسازی، گرفتار بدهی و تعطیلی کارگاه شوند.

در جامعه‌ای که ازدواج به کمک هدایا و کارتخوان‌ها به یک صندوق سرمایه‌گذاری جمعی بدل شده، مرگ همچنان بار مالی سنگینی بر دوش خانواده‌ها می‌گذارد. مقایسه هزینه‌های عروسی و مراسم تدفین نشان می‌دهد که در بسیاری موارد، آخرین بدرقه یک عزیز از آغاز زندگی یک زوج جوان گران‌تر تمام می‌شود؛ واقعیتی که نه‌تنها بحران اقتصادی، بلکه بحران امید اجتماعی را آشکار می‌سازد.

بررسی داده‌های نیمه نخست سال جاری نشان می‌دهد که بانک کشاورزی تنها به ۲۵ درصد از متقاضیان وام ازدواج پاسخ مثبت داده و بیش از ۲۲ هزار نفر همچنان در صف دریافت این تسهیلات هستند. این در حالی است که بانک مرکزی با تسهیل شرایط ضامن، خواستار تسریع در پرداخت‌ها شده بود.

در شرایطی که صف‌های دریافت وام ازدواج طولانی‌تر از همیشه شده‌اند، بانک مرکزی با معرفی کارت رفاهی ازدواج، تلاش دارد مسیر تشکیل خانواده را کوتاه‌تر و منابع مالی را به سمت تولید داخلی هدایت کند. اما این طرح، در کنار مزایای عملیاتی، نگرانی‌هایی جدی درباره حذف تدریجی وام نقدی و محدودسازی اختیار زوج‌ها به همراه داشته است.

جوانان با تجرد اجباری، فشار اقتصادی و آرزوهای دست‌نیافتنی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، پدیده شوگر مامی و شوگر ددی به الگویی نگران‌کننده بدل شده است؛ رابطه‌هایی که با وعده رفاه آغاز می‌شوند و با احساس بردگی، افسردگی و فروپاشی عاطفی به پایان می‌رسند. این پدیده، نه یک انحراف فردی، بلکه نشانه‌ای از بحران‌های ساختاری در جامعه‌ای است که نهادهایش از کار افتاده‌اند.