پایگاه خبری سرمایه فردا

ناو هواپیمابر یواس‌اس جرالد فورد، بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین ناو هواپیمابر جهان، در میانه جنگ با ایران با بحرانی غیرمنتظره روبرو شد. آتش‌سوزی گسترده در بخش لباسشویی ناو که بیش از ۳۰ ساعت طول کشید، بین ۲۰۰ تا ۶۰۰ ملوان را تحت تأثیر قرار داد و ناو را مجبور به عقب‌نشینی از خط مقدم کرد. تصاویر ماهواره‌ای چینی نشان می‌دهد ناو که از ژوئن ۲۰۲۵ مستقر بوده و اکنون در روز ۲۶۶+ استقرار قرار دارد، در دریای سرخ به سمت پایگاه سودا بی در کرت یونان در حرکت است. تعمیرات پیش‌بینی شده بیش از یک هفته طول می‌کشد و این خلأ موقتی، توازن قدرت در منطقه را تحت تأثیر قرار خواهد داد. این رویداد نشان می‌دهد که حتی بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی نیز در برابر فشارهای طولانی‌مدت جنگ و خستگی خدمه، آسیب‌پذیرند.

دونالد ترامپ در آخرین ساعات اولتیماتوم ۴۸ ساعته خود، اعلام کرد حملات به زیرساخت‌های ایران را تا پنج روز متوقف می‌کند. این موضع که همزمان با باز شدن بازارهای آمریکا و نگرانی از تورم افسارگسیخته انرژی اتخاذ شد، دو تفسیر اصلی دارد: عقب‌نشینی واقعی پس از واکنش سنگین ایران به حملات عسلویه، یا عملیات فریب برای ضربه‌ای سنگین‌تر. اما آنچه قطعی است، اثبات صحت راهبرد «مقابله به مثل» ایران و اعتبار تهدیدهای مقامات کشور است. در دشمنی طرف مقابل هیچ چیزی تغییر نکرده و ایران باید برای همه سناریوها آماده باشد.

سه هفته از جنگ می‌گذرد و تهران، پایتخت ۱۵ میلیون نفری ایران، آمار تلخی را ثبت کرده است: ۴۶۸ مورد اصابت مستقیم به شهر، ۱۸۶۹ خانواده آسیب‌دیده، ۲۴ هزار واحد مسکونی نیازمند تعمیر و ۱۰۰ ساختمان در آستانه فروپاشی. ۴۲۰۰ نفر در ۲۳ مجموعه اقامتی اسکان یافته‌اند و عملیات تعمیر ۴۸۰۰ واحد مسکونی آغاز شده است. اما در میان این ویرانی‌ها، نکته‌ای امیدوارکننده خودنمایی می‌کند: مردم همچنان با شهرداری تماس می‌گیرند و مشکلات عادی شهری را مطرح می‌کنند. این نشان‌دهنده احساس آرامش نسبی و تلاشی است برای حفظ استانداردهای زندگی در شهری که زیر بمباران نفس می‌کشد.

جنگ جهانی دوم با ۵.۹۲ تریلیون دلار پرهزینه‌ترین جنگ آمریکا بوده و جنگ‌های افغانستان، ویتنام و عراق در رتبه‌های بعدی قرار دارند. اما نکته قابل توجه، هزینه ۱۸ میلیارد دلاری جنگ با ایران تنها در ۲۰ روز نخست است.

تهدید تازه دونالد ترامپ برای حمله به نیروگاه‌های برق ایران، اگرچه در ظاهر نشانه عزم جدی واشنگتن برای شکستن مقاومت تهران است، اما در عمل می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. ایران در یک ماه گذشته نشان داده که در برابر فشارها نه تنها عقب‌نشینی نمی‌کند، که با ابتکار عمل، هزینه‌های سنگین‌تری را بر دشمن تحمیل می‌کند.

جنگ تنها موشک و پهپاد نیست. جنگ، جنگ شناختی است. دشمن در ذهن ما خط می‌اندازد که «بعضی‌ها» هدفند و «بعضی‌ها» نه. و ما هنوز باور نکرده‌ایم که در این جنگ، «مردم» هم کشته می‌شوند. هنوز برایمان جا نیفتاده. هنوز ذهن‌هایمان مقاومت می‌کند.

با جنگ خاورمیانه در کوتاه‌مدت، مردم آمریکا با افزایش قیمت بنزین، مواد غذایی و هزینه‌های مالی روبرو خواهند شد. در بلندمدت، ادامه این روند می‌تواند به کاهش اعتبار آمریکا، افزایش هزینه استقراض و تضعیف جایگاه دلار در جهان منجر شود.

معامله ۱۶ میلیارد دلاری آمریکا با امارات و کویت، خیلی بیشتر از یک قرارداد ساده تسلیحاتی است. این فروش توی بستر جنگ ایران و آمریکا معنا پیدا می‌کند و چند واقعیت مهم را نشان می‌دهد.

هر تهدیدی می‌تواند تبدیل به فرصتی برای بازاندیشی و تحول شود، به شرطی که در سطح نخبگانی و حکمرانی، یک درک دقیق و آینده‌نگر از شرایط وجود داشته باشد. اگر این اتفاق بیفتد، شاید بتوان این مرحله را سرآغازی برای بازتعریف افق‌های پیش‌رو دانست.