پایگاه خبری سرمایه فردا

پنیر عمری ۷ هزار ساله در دل تاریخ دارد. به علاوه گزارش‌های تاریخی نشان می‌دهد حدود ۵۵۰۰ سال پیش، در منطقه‌ای که امروز آن را به نام لهستان می‌شناسیم، بشر برای اولین بار پنیر پاستوریزه‌ای تولید کرده است.

دولت با حذف ارز ترجیحی عملا آزادسازی قیمت‌ها را اجرا کرد عاملی که اثر آن تنها بر سفرهای مردم نمایان نشده بلکه بر صنایع غذایی نیز اثرگذار است.

کنسرو ماهی، روزگاری غذای دم‌دست و ارزان خانواده‌های ایرانی بود؛ اما امروز با قیمت‌های ۱۲۰ تا ۱۴۰ هزار تومانی، از یک کالای ساده به محصولی حساب‌وکتاب‌دار تبدیل شده است. کاهش ۵۰ درصدی فروش و حذف تدریجی آن از سبد مصرف، نشانه‌ای روشن از فشار تورمی و تغییر الگوی غذایی جامعه است.

با وجود آنکه صنعت لبنیات و صنایع غذایی در هشت‌ماهه نخست سال رشد قابل توجهی را تجربه کرده‌اند، بررسی جزئیات عملکرد نشان می‌دهد برخی شرکت‌ها به‌طور جدی از میانگین صنعت عقب مانده‌اند و حتی با افت شدید درآمد مواجه شده‌اند. این تناقض میان رشد کلی و سقوط بخشی از بازیگران، زنگ خطری برای آینده آنهاست و ضرورت بازنگری فوری در استراتژی‌های تولید، فروش و مدیریت بازار را برجسته می‌کند.

بازار ترشی در ایران دیگر تنها به خیار و کلم محدود نیست؛ شیشه‌هایی پر از میوه‌های کمیاب و گران‌قیمت، با ترکیب رنگ و بافتی چشم‌نواز، تجربه‌ای تازه و لوکس برای مشتریان خلق کرده‌اند. این ترشی‌ها که کیلویی تا ۹۰۰ هزار تومان قیمت دارند، بیش از آنکه خوراکی باشند، به اثری هنری و اجتماعی بدل شده‌اند؛ محصولی که هم هدیه می‌شود و هم روایتگر خلاقیت و عشق انسانی است.

شاخص قیمت مصرف‌کننده در آبان‌ماه ۱۴۰۴ با رشد نقطه‌به‌نقطه ۴۹.۴ درصدی، تصویری نگران‌کننده از فشار تورمی بر خانوارهای ایرانی ترسیم می‌کند. افزایش شدید قیمت‌ها در گروه‌های خوراکی، خدمات متفرقه و لوازم خانگی، نشان‌دهنده تداوم روند تورمی و ضرورت بازنگری در سیاست‌های کنترل قیمت است.

صنایع ایران یا باید برق از بورس انرژی خریداری کنند و ریسک نوسانات قیمت را بپذیرند، یا با سرمایه‌گذاری بالاتر در ساخت نیروگاه‌های اختصاصی به سمت توسعه پایدار حرکت کنند.

بررسی عملکرد شرکت‌ها نشان می‌دهد که در کنار رشد هزینه‌های عمومی، مالی و انرژی، برخی صنایع کوچک‌تر به‌ویژه دارویی و غذایی توانسته‌اند با ثبات مواد اولیه و افزایش نرخ فروش، حاشیه سود خود را بهبود دهند. تغییر رویکرد دولت در قیمت‌گذاری و حرکت به سمت افزایش تدریجی نرخ‌ها نیز فضای پیش‌بینی‌پذیرتری برای مدیریت هزینه و درآمد ایجاد کرده و تصویری دوگانه از وضعیت صنایع ایران ارائه می‌دهد؛ ترکیبی از فشار رکود و هزینه‌ها در برابر رشد درآمد ناشی از اصلاح نرخ ارز.

چرا قیمت مواد غذایی در ایران همچنان می‌تازد، حتی وقتی جهان ارزان می‌شود؟ برای یافتن پاسخ این گزارش را به طور کامل بخوانید؛