پایگاه خبری سرمایه فردا

بازار سرمایه ایران بار دیگر نشان داد که در شرایط فعلی، نقدینگی ورودی مهم‌ترین محرک روندهاست؛ جریانی که با عبور از مقاومت‌های فنی و بی‌اثر کردن اخبار منفی، شاخص کل را رشد داده است.

پس از سیگنال‌های مثبت سیاسی و افت نرخ دلار به محدوده ۱۰۶ هزار تومان، بورس در مسیر رشد قرار گرفته، اما بعید است که هیجان رشد هم خیلی بالا بماند و از اینجا به بعد بازی تغییر می‌کند.

با معرفی سیدعلی مدنی‌زاده به عنوان وزیر اقتصاد دولت چهاردهم، بسیاری امیدوار بودند نسیمی از جسارت علمی و اصلاحات ساختاری وارد سیاست‌گذاری اقتصادی کشور شود. اما آنچه در عمل رخ داد، فاصله‌ای عمیق میان تئوری‌های آکادمیک و واقعیت‌های محافظه‌کارانه بود؛ فاصله‌ای که نه‌تنها اصلاحات را به تعویق انداخت، بلکه اعتماد عمومی را نیز تضعیف کرد.

مظفری تأکید کرد که بازار در شرایطی پرریسک و غیرقابل پیش‌بینی قرار دارد. در این میان، برخی صنایع بورسی مانند سیمانی‌ها و شرکت‌های بزرگ با نقدشوندگی بالا، همچنان گزینه‌های قابل بررسی برای سرمایه‌گذاری هستند.

با عبور شاخص کل از مرز روانی ۳ میلیون واحد، بازار سرمایه وارد مرحله‌ای حساس شده است؛ مرحله‌ای که دیگر رشد یکپارچه جای خود را به حرکت‌های انتخابی و تحلیل‌محور داده است. در این مسیر، آرامش سیاسی، گزارش‌های مالی و مفروضات بودجه‌ای نقش تعیین‌کننده‌ای در ادامه مسیر خواهند داشت. سهامداران باید با نگاهی واقع‌گرایانه و تحلیلی، خود را برای فضای پیچیده‌تر معاملات آماده کنند.

در روزهایی که بازار سرمایه ایران از التهاب‌های سیاسی فاصله گرفته و به تعادل نسبی رسیده است، فرصت مناسبی برای بازنگری در رفتارهای معاملاتی و ارتقای سواد مالی سرمایه‌گذاران فراهم شده است. تجربه نوسانات اخیر نشان داد که هیجان، بزرگ‌ترین دشمن سرمایه‌گذاری است و بدون شناخت دقیق از عوامل مؤثر در بازار، تصمیم‌گیری در بورس چیزی جز آزمون و خطا نخواهد بود.

پس از عبور از اصلاح‌های سنگین و نوسانات شدید، بازار سرمایه در پاییز ۱۴۰۴ به نقطه‌ای متعادل رسیده است؛ جایی که سهم‌های بنیادی با پشتوانه گزارش‌های مالی و تحرکات ارزی، فرصت رشد دارند و سایر نمادها در انتظار کاهش ریسک‌های کلان، درجا می‌زنند. این فصل، فصل تحلیل‌گران است؛ نه نوسان‌گیران.

در حالی که خاورمیانه با موجی از تحولات سیاسی و امنیتی روبه‌روست، اقتصاد ایران نیز در بستر همین نااطمینانی‌ها و با چالش‌های ساختاری داخلی مواجه شده است. از فعال شدن مکانیزم ماشه گرفته تا ابهام در سیاست‌های ارزی و مالی، مجموعه‌ای از عوامل داخلی و خارجی دست به دست هم داده‌اند تا فضای تصمیم‌گیری اقتصادی را پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر کنند

نشانه‌هایی از ورود پول‌های هوشمند و تازه‌نفس به چشم می‌آید. این رشد، نه‌تنها در شاخص کل بلکه در شاخص هم‌وزن و ارزش معاملات نیز بازتاب یافت و تحلیل‌گران را به تداوم روند صعودی امیدوار کرد.