پایگاه خبری سرمایه فردا

برخی از ساختمان‌ها بیش از ۴۰ درصد انرژی کشور را مصرف می‌کنند و نقش مهمی در بحران ناترازی دارند

سال ۲۰۲۶ نشان داد که «امنیت انرژی و استقلال ملی» اکنون به محرک اول نوآوری و سرمایه‌گذاری تبدیل شده است. کشورهای واردکننده سوخت، به دلیل نوسانات شدید بازار فسیلی، با سرعت بیشتری به سمت بومی‌سازی انرژی (خورشیدی، بادی و هسته‌ای) حرکت می‌کنند

کارشناسان سازمان ملل تأکید کرده‌اند که این سناریوها (بازگشت تدریجی نفت و گاز به تعادل طی ۱.۵ سال) فقط در صورتی معتبر هستند که طی ماه‌های آینده جنگ جدیدی در خاورمیانه آغاز نشود.

برآورد ۲۰ میلیارد دلار خسارت سالانه قطر و از کار افتادن ۱۷ درصد از ظرفیت LNG این کشور، ابعاد واقعی فاجعه انرژی در خلیج فارس را آشکار می‌کند. این در حالی است که وزارت انرژی آمریکا با ارائه سناریوهای خوش‌بینانه تلاش می‌کند از تشدید بحران جلوگیری کند.

انرژی و آب ارزان، اجرای قوانین ساختمان سبز را تضعیف کرده و ایران را از صرفه‌جویی ۵۰ درصدی بازداشته است. بحث قیمت‌ها در عدم توجه جامعه به موضوع بهره‌وری انرژی خیلی موثر است زیرا ما قوانینی در این رابطه داریم اما در اجرا، شاهد اقدامات موثری نیستیم.

بهینه‌سازی مصرف انرژی در ایران، به جای آنکه به راهکاری علمی برای کاهش ناترازی گاز تبدیل شود، در سایه استانداردهای مخدوش و محاسبات صوری به بستری برای رانت‌های چند ده هزار میلیاردی بدل شده است. طرح تعویض بخاری‌های گازی نمونه‌ای روشن از این روند است؛ جایی که راندمان‌های صوری، برچسب‌های انرژی غیرواقعی و فقدان حکمرانی فنی شفاف، نه تنها بحران انرژی را حل نمی‌کنند، بلکه خود به بحران تازه‌ای در صنعت و اقتصاد کشور دامن می‌زنند.

پس از شش سال ثبات ریالی در قیمت بنزین، دولت با اجرای طرح سه‌قیمتی، گام تازه‌ای در مسیر اصلاح یارانه‌ها برداشت؛ تصمیمی که نه تنها معادلات اقتصادی را تغییر می‌دهد، بلکه بازتابی از تلاش برای مدیریت مصرف، کاهش فشار بودجه‌ای و مهار قاچاق سوخت است.

وقتی خاموشی‌ها به بخشی از زندگی روزمره مردم تبدیل شدند، امید از جایی غیرمنتظره جوانه زد از دل یک مدرسه فنی‌وحرفه‌ای، از ذهن دختری نوجوان، و از زخمی که پدرش در یک حادثه صنعتی برداشت. این روایت، داستان عبور از بحران است؛ نه با بودجه‌های کلان، بلکه با اراده، همدلی، و نوری که از پشت‌بام‌ها آغاز شد و به قلب یک شهر رسید.

تصمیم مجلس هفتم برای تثبیت قیمت حامل‌های انرژی، با حمایت چهره‌های سیاسی و اقتصادی، در ظاهر هدیه‌ای به مردم ایران معرفی شد؛ اما در عمل، این سیاست به کاهش بهره‌وری، تضعیف صادرات برق و نابودی تدریجی اقتصاد ملی انجامید. بررسی تاریخی این تصمیم نشان می‌دهد که بی‌توجهی به واقعیت‌های فنی و منطقه‌ای، چگونه می‌تواند به بحران‌های بلندمدت اقتصادی منجر شود.