پایگاه خبری سرمایه فردا

جهان حدود ۶۵۰ میلیون بشکه از ذخایر استراتژیک نفت خود را از دست داده است اما همچنان ترامپ بی توجه به اقتصاد جهانی به سیاست‌های یکجانبه گرایانه ادامه می‌دهد.

شبکه سی‌ان‌ان به نقل از گزارش‌های اطلاعاتی، از تقویت بی‌سابقه دفاعی جزیره خارک توسط ایران خبر داده است. بر اساس این گزارش، برای کنترل جزیره خارک، نیاز به اعزام نیروی بزرگ پیاده‌نظام آمریکایی خواهد بود. ایران در اطراف خارک و سواحل خود مین‌گذاری کرده است تا از عملیات آبی-خاکی نیروهای آمریکایی جلوگیری کند.

از آرمان «صدور انقلاب» تا «انزوای استراتژیک»؛ مسیری که ایران را از رهبری جهان اسلام به دولتِ محاصره‌شده در برابر ائتلاف‌های نوین منطقه‌ای رساند. حالا در آستانه هفته چهارم جنگ، تهدید ترامپ به بمباران نیروگاه‌ها، سناریویی سه‌فازی را رقم زده که در آن حمله سبک گرافیتی آمریکا، ایران را به واکنش سنگین تحریک می‌کند تا تخریب مشروع زیرساخت‌هایش توسط کشورهای عربی منطقه توجیه شود. واقعیت تلخ این است که بدون حمله زمینی، «تسلیم محض» توهمی بیش نیست و این جنگ، برنده‌ای نخواهد داشت.

حمله آمریکا به جزیره خارک، نقطه بحرانی در جنگ جاری خاورمیانه به حساب می‌آید. این حمله نه تنها زیرساخت‌های نظامی ایران را هدف قرار داد، بلکه با فعال کردن مکانیسم تلافی‌جویانه تهران، عملاً تمام تأسیسات نفتی منطقه را به میدان جنگ تبدیل کرد.

چرا تنگه هرمز مهم است؟ افزایش قیمت بنزین و زندگی مردم آمریکا را به زودی مختلف خواهد کرد. به همین دلیل غرب زیر فشار سیاست‌های آمریکا بحرانی می‌شود.

تراستی‌هایی ارز حاصل از فروش نفت را بازنگردانده‌اند، از بانک‌هایی که اعلام وصول می‌کنند اما پولی در کار نیست، و از رقمی نزدیک به ۹۰۰ میلیون دلار که در بانک اقتصاد نوین «خالی» از آب درآمده است. مجلس به این ماجرا ورود کرده و تحقیق و تفحص از بانک مرکزی کلید خورده است.

فعالان بازار نفت دوباره پیام های سیاسی بین دیپلمات های ایرانی و آمریکایی را زیر نظر گرفتند. با واکنش محتاطانه بازار به مذاکرات ژنو نفت برنت کمتر از یک درصد افت کرد.

حسین صمصامی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، با افشاگری تازه خود از پدیده‌ای به نام «خالی‌خوانی منابع ارزی نفت» در این بانک پرده برداشته است. ادعایی که اگر صحت داشته باشد، پای یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های ارزی سال‌های اخیر را به میان می‌کشد. اما در میان طوفان پرسش‌ها، یک دیوار بلند از سکوت فرو ریخته است؛ بانک مرکزی، بانک اقتصاد نوین و وزارت نفت، همگی سکوت اختیار کرده‌اند. گزارشی از پرونده‌ای که می‌تواند ابعاد تازه‌ای از معمای تراستی‌ها را فاش کند و شاید پرده از سرنوشت میلیاردها دلار ارز نفتی بردارد.

تراستی‌ها با نگه‌داشتن پول در حساب‌های خارجی، سودهای کلانی به دست آورده‌اند؛ سودهایی که باید متعلق به ملت ایران می‌بود. این شرکت‌ها با استفاده از اعتبار ناشی از رسوب پول نفت، وام‌های کلان گرفته‌اند و فعالیت‌های اقتصادی دیگری انجام داده‌اند، در حالی که کشور در داخل با کمبود منابع ارزی و فشارهای مالی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این یعنی منابع ملی به موتور سودآوری خصوصی برای گروهی محدود تبدیل شده است.