پایگاه خبری سرمایه فردا

خشکسالی شدید، قطع حق‌آبه هامون از سوی افغانستان و بی‌برنامگی داخلی، سیستان و بلوچستان را به یکی از بحرانی‌ترین نقاط گرد و غبار جهان تبدیل کرده‌اند. بادهای ۱۲۰ روزه حالا نه‌تنها زندگی روزمره مردم را مختل کرده‌اند، بلکه سلامت، آموزش، اقتصاد و زیرساخت‌های استان را در معرض فرسایش قرار داده‌اند—و همچنان هیچ راهکار عملی برای مهار این بحران در دست نیست

در اقتصاد ایران که سرمایه‌گذاری با ریسک‌های تحریمی، محدودیت‌های بانکی و تهدید اسنپ‌بک مواجه است، رشد عددی درآمد شرکت‌ها لزوماً نشانه‌ای از سلامت نیست. بررسی صورت‌های مالی صبا فولاد خلیج فارس در نیمه نخست سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که افزایش درآمد صادراتی این شرکت، عمدتاً ناشی از جهش نرخ ارز بوده و نه بهبود عملکرد تولیدی. افت محسوس در تولید و فروش داخلی، تصویر واقعی‌تری از چالش‌های عملیاتی و فرصت‌سوزی در بازار فولاد ترسیم می‌کند.

ایران، تنها یک کشور نیست؛ بلکه تجسمی از یک تمدن هزاران‌ساله است که در دل بحران‌ها شکل گرفته و در برابر تهاجم‌ها، تجزیه‌ها و هیاهوهای منطقه‌ای ایستاده است. امروز، این سرزمین در نقطه‌ای تاریخی ایستاده؛ جایی که می‌تواند با تکیه بر تنوع فرهنگی، ظرفیت انسانی و عقلانیت سیاسی، نه‌تنها مسیر توسعه داخلی را بازتعریف کند، بلکه الگویی الهام‌بخش برای جهانی باشد که بیش از هر زمان، تشنه صلح، تاب‌آوری و همکاری است.

بانک رسالت که تا سال گذشته روندی مثبت در سودآوری داشت، در سال ۱۴۰۳ با زیان خالص ۸۲۰ میلیارد تومانی مواجه شد. کاهش نسبت کفایت سرمایه از ۶.۳ به ۲.۹، جهش تسهیلات از ۳۲ همت به ۱۷۵ همت، و کسری ۲۸ همت منابع قرض‌الحسنه، این بانک را در معرض بحران مالی قرار داده است.

شرکت سرمایه‌گذاری توکا فولاد با پرتفویی متنوع و ارزش‌گذاری ۷۲۳۹ ریالی برای هر سهم، در پایان شهریور ۱۴۰۴ به نسبت P/NAV معادل ۳۴ درصد رسیده است. این شکاف، در کنار ترکیب بورسی و غیر بورسی دارایی‌ها، نیازمند تحلیل دقیق‌تر از نقدشوندگی، سودآوری و شفافیت عملیاتی شرکت است.

شرکت بین‌المللی توسعه صنایع و معادن غدیر با پرتفویی متنوع و ارزش‌گذاری ۵,۳۶۳ ریالی برای هر سهم، در تاریخ ۵ مهر ۱۴۰۴ به نسبت P/NAV معادل ۵۴ درصد رسیده است. این شکاف، در کنار ترکیب بورسی و غیر بورسی دارایی‌ها، نیازمند تحلیل دقیق‌تر از نقدشوندگی، سودآوری و راهبری عملیاتی شرکت است.

در شرایطی که تحریم‌های بین‌المللی اقتصاد ایران را تحت فشار قرار داده‌اند، وزارت نفت با گزارش‌های غیرشفاف و ادعاهای فاقد مستندات، به‌جای ترمیم اعتماد عمومی، آن را تضعیف کرده است. آمارهای رسمی داخلی و بین‌المللی نشان می‌دهند نه‌تنها رکوردی در تولید نفت شکسته نشده، بلکه روندی نزولی در جریان است و این شکاف، نیازمند بازنگری فوری در مدیریت و سیاست‌گذاری است.

ناصر غریب‌نژاد: نرخ بین‌بانکی، عددی به‌ظاهر فنی و دور از چشم عموم، در واقع یکی از حساس‌ترین شاخص‌های اقتصادی است که می‌تواند مسیر نقدینگی، رفتار سرمایه‌گذاران و چشم‌انداز تولید را تحت‌تأثیر قرار دهد. این نرخ، حلقه اتصال میان سیاست پولی و بازار سرمایه است؛ عددی که در اتاق‌های بانک مرکزی تعیین می‌شود اما بازتاب آن در تالارهای بورس و زندگی روزمره مردم دیده می‌شود.

در ساختار اقتصادی ایران، انکار مرگ واحدهای زیان‌ده و مقاومت در برابر انحلال طبیعی بنگاه‌های ناکارآمد، به مانعی جدی در مسیر اصلاحات مالی، صنعتی و اعتماد عمومی تبدیل شده است. در حالی که اقتصادهای توسعه‌یافته مرگ اقتصادی را بخشی از بلوغ ساختاری می‌دانند، ایران با سیاست‌های احیای مصنوعی، منابع ملی را به حیات بی‌ثمر شرکت‌های ورشکسته اختصاص داده است.