پایگاه خبری سرمایه فردا

مبین انرژی سال‌هاست بار اصلی تأمین یوتیلیتی در منطقه ویژه پتروشیمی را به دوش می‌کشد، اما همین نقش حیاتی، وابستگی خطرناکی ایجاد کرده که کمتر درباره آن صحبت می‌شود. گزارش عملکرد ۱۰ ماهه شرکت از یک‌سو نشان‌دهنده تولید پایدار و درآمد قابل‌توجه است، اما از سوی دیگر پرسش‌هایی جدی درباره فرسودگی زیرساخت‌ها، فشار بر منابع آب و انرژی و نبود رقیب واقعی در این بازار انحصاری مطرح می‌کند؛ پرسش‌هایی که آینده صنعت پتروشیمی را به تصمیم‌های امروز مبین گره می‌زند.

در حالی که آمارهای رسمی از افزایش بروز سرطان در کشور خبر می‌دهند، روایت‌های میدانی تصویر تلخ‌تری را آشکار می‌کند؛ جایی که هزینه‌های ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیونی درمان، صف‌های یک‌ماهه رادیوتراپی و شکاف عمیق میان خدمات دولتی و خصوصی، بیماران را در میانه نبردی نابرابر رها کرده است. در این میان، خیریه‌ها و پزشکان تنها سپر باقی‌مانده‌اند، اما تا زمانی که ساختار بیمه و سیاست‌گذاری اصلاح نشود، «حق حیات» همچنان امتیازی طبقاتی باقی خواهد ماند

زیان‌های سنگین قشرین و قنقش، نشانه‌ای از ضعف ساختاری، مدیریت ناکارآمد و ناتوانی در تطبیق با شرایط بازار است و افت شدید سود در قاروم و قپیرا نیز نشان می‌دهد که مزیت رقابتی ندارند.

فشار حداکثری ترامپ به کشورهای رقیب از تحریم ها به رقابتی کریدوری رسیده است ، به طوری که آمریکا برای تقویت پروژه کریدوری و افزایش نفوذ خود در قفقاز همکاری پروژه کریدور ترامپ را کلید زده‌است.

آمارهای نه‌ماهه صادرات فولاد ایران تصویری دوگانه ترسیم می‌کند؛ از یک‌سو جهش چشمگیر در صادرات کنسانتره، گندله و آهن اسفنجی، و از سوی دیگر افت صادرات محصولات نهایی که نشان می‌دهد زنجیره ارزش فولاد کشور همچنان در نقطه‌ای حساس گرفتار است. در حالی که کارخانه‌ها با وجود قطعی برق و نوسانات داخلی توانستند صادرات نیمه‌نهایی را افزایش دهند، کاهش صادرات محصولات طویل و وابستگی فزاینده به مواد اولیه، پرسش‌های جدی درباره مسیر توسعه صنعت فولاد ایران ایجاد کرده است.

بازار جهانی فولاد این روزها میان معاملات پراکنده آسیایی، افت آرام مواد اولیه و ثبات نسبی در شمش و میلگرد، در وضعیتی نیمه‌ساکن قرار دارد. در همین حال، صادرکنندگان ایرانی پس از یک وقفه سیاسی دوباره در حال آزمون بازارهای صادراتی هستند؛ بازگشتی که می‌تواند عرضه جهانی را افزایش دهد اما با چالش قیمت‌های پایین و رقابت شدید همراه است.

اگرچه برخی نمادهای شیمیایی با جهش‌های چندبرابری سود در صدر جدول ایستاده‌اند، اما افت‌های سنگین و زیان‌های رو به افزایش در نمادهایی مانند شلیا، شدوص، ممسنی، دهدشت و کازرو نشان می‌دهد که این صنعت همچنان با مشکلات ساختاری، ضعف مدیریتی و بی‌ثباتی عملیاتی دست‌به‌گریبان است. رشدهای پرزرق‌وبرق نمی‌توانند واقعیت شکننده بخش بزرگی از این گروه را پنهان کنند.

اگرچه بخشی از پتروشیمی‌ها و پالایشی‌ها با سودهای خیره‌کننده و بازدهی‌های چندصددرصدی در صدر توجه بازار ایستاده‌اند، اما پشت این اعداد، واقعیتی نگران‌کننده پنهان است. افت‌های سنگین در نمادهایی مانند بوعلی، شخارک، شفن، مارون و آریا نشان می‌دهد که صنعت هنوز با مشکلات ساختاری، هزینه‌های رو به افزایش و وابستگی خطرناک به بازارهای جهانی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این گزارش تلاش می‌کند میان هیاهوی رشدها، صدای هشدار نمادهای منفی را نیز بلندتر کند.

بانک دی پس از ماه‌ها صعود قیمتی، حالا نشانه‌هایی از فرسایش را در نمودار خود نشان می‌دهد؛ هرچند قرار گرفتن قیمت روی ابر سبز ایچیموکو تا نزدیک شدن RSI به محدوده حمایتی مثبت است. اما فعلا خروج پول از نماد دی تهدید است.