مدیرعامل پارس تابلو با اشاره به اجرای پروژه‌های بزرگ نیروگاهی در گل‌گهر، از چالش‌های سنگین پیش روی شرکت‌های تولیدی در طوفان اقتصادی کشور پرده برداشت‌و گفت: « مجموعه با ۵۰ درصد کسری بودجه دست‌وپنجه نرم می‌کند، با وجود همه ضرر و زیان‌ها، ۲۰۰۰ نیروی کار مستقیم را سر پا نگه داشته‌ایم، اما اگر دولت در بحث تسهیلات و ضمانت‌نامه‌ها انعطاف نشان ندهد، زمین‌خوردن شرکت‌ها تبعات جبران‌ناپذیری برای اقتصاد کشور خواهد داشت.»

بسیاری از کارخانه‌های لوازم خانگی مواد اولیه خود را ابتدای سال با دلار ۷۰ هزار تومانی خریده‌اند، اما حالا محصولاتشان را با نرخ ۱۳۰ هزار تومانی قیمت‌گذاری می‌کنند.

اهالی هیو می‌گویند انفجارهای معدن سیمان آبیک در فاصله‌ای کمتر از حد قانونی انجام می‌شود و دیوار خانه‌هایشان ترک برداشته است.

کترام با سود ۳ میلیارد تومانی پس از ۹ ماه و دو فصل سود صفر، و کهرام با ۴۲ میلیارد تومان زیان انباشته،نه فقط عملکرد ضعیف که تصویری از شرکت‌های در آستانه ورشکستگی را نمایش گذاشتند.

عملکرد ۹ ماهه گروه زغال‌سنگ نشان داد کربن با کاهش ۳۲ درصدی سود و کشرق با زیان ۵۸ میلیاردی و افزایش ۳۹۹ درصدی زیان و کزغال با افت ۱۴۳ درصدی نسبت به سال قبل بدترین گزارش را دادند.

بازار جهانی فولاد اخیراً در حالی با ثبات ظاهری قیمت‌ها پیش می‌رود که عمق معاملات کاهش یافته و نشانه‌های رکود در اغلب بخش‌ها دیده می‌شود. از قراضه وارداتی ترکیه تا سنگ‌آهن چین و شمش ایران، اغلب بازارها در وضعیت انتظار قرار دارند؛ وضعیتی که با فشارهای ژئوپلیتیکی، افت ارزش ریال و تأخیر در تحویل محموله‌ها تشدید شده و تجارت فولاد ایران را به یکی از پایین‌ترین سطوح خود رسانده است.

اخیراً بازار فولاد و مواد اولیه با ثبات نسبی قیمت‌ها اما همراه با عدم قطعیت در زمان تحویل محموله‌ها روبه‌رو بوده است. معاملات شمش میان چین و مقاصدی چون عربستان و سریلانکا ثبت شده، اما زمان حمل هنوز نهایی نشده است. در بازار قراضه، ترکیه شاهد افزایش جزئی قیمت‌ها بود، در حالی که اروپا و ژاپن در رکود باقی مانده‌اند. سنگ‌آهن و ورق گرم نشانه‌هایی از فشار تقاضا و تغییرات قیمتی نشان می‌دهند، اما شمش و محصولات طویل عمدتاً بدون تغییر مانده‌اند؛ تصویری که از بازاری پرابهام و در انتظار محرک‌های تازه حکایت دارد.

سال ۲۰۲۵ برای فولاد جهان، سال کاهش بود؛ برای چین، سال سقوط به زیر یک میلیارد تن؛ برای هند، سال جهش؛ برای آلمان، سال تلخترین رکود از ۲۰۰۹. ایران اما با رشد ۱.۴ درصدی و تولید ۳۱.۸ میلیون تن، همچنان در مدار همیشگی خود چرخید؛ نه اوج، نه فرود.

پیشنهادهای فولادی که هنوز خریدار خود را پیدا نکرده‌اند. بازار همچنان منتظر است. شاید برای بهار، شاید برای آرامش، شاید برای طوفان بعدی.