پایگاه خبری سرمایه فردا

داده‌های دهه گذشته نشان‌دهنده یک تغییر بنیادین در ساختار بازار جهانی انرژی است. مرکز ثقل تقاضای نفت از غرب به شرق، از اروپا و آمریکا به چین و هند منتقل شده است.

معامله ۱۶ میلیارد دلاری آمریکا با امارات و کویت، خیلی بیشتر از یک قرارداد ساده تسلیحاتی است. این فروش توی بستر جنگ ایران و آمریکا معنا پیدا می‌کند و چند واقعیت مهم را نشان می‌دهد.

هر تهدیدی می‌تواند تبدیل به فرصتی برای بازاندیشی و تحول شود، به شرطی که در سطح نخبگانی و حکمرانی، یک درک دقیق و آینده‌نگر از شرایط وجود داشته باشد. اگر این اتفاق بیفتد، شاید بتوان این مرحله را سرآغازی برای بازتعریف افق‌های پیش‌رو دانست.

برداشت از ایران به‌عنوان یک دشمن، در ذهن نسل‌های خاصی از سیاستمداران آمریکایی عمیقا ریشه دوانده. اما تاریخ به صراحت ابعاد این اختلاف را روشن کرده است

به گفته حریری، تا اینجای کار به نظر می‌آید که در پایان مناقشه بین ایران، آمریکا و اسرائیل نفوذ اقتصاد سیاسی چین در خاورمیانه افزایش می‌یابد زیرا این کشور نشان داده که نظامی‌گری آمریکا نتوانسته امنیت اقتصادی را برای کشورهای کوچک حوزه خیج فارس به ارمغان بیاورد.

اختلال در تردد نفتکش‌ها در تنگه هرمز قیمت نفت را بالا برده، اما کارشناسان معتقدند ایران باید همزمان با فشار میدانی، دیپلماسی را فعال کند.

استراتژی غرب در مقابل بستن تنگه هرمز آزادسازی ذخایر استراتژیک نفت است اما می‌تواند اثر کوتاه‌مدتی بر کنترل قیمت‌ها داشته باشد. از طرف دیگر ترامپ گفته بسته شدن تنگه هرمز مغایرتی با منافع ما ندارد برای هر کشوری مهم است خودش اقدام کند.

بسته شدن تنگه هرمز و جنگ منطقه‌ای هزینه حمل‌ونقل جهانی را تا ۴۵ درصد افزایش داده و زنجیره تأمین اقتصاد جهان را مختل کرده است حدود ۵ تا ۱۰ درصد از ظرفیت حمل‌ونقل جهانی تحت تأثیر جنگ قرار گرفته‌است

جنگ رژیم صهیونی و آمریکا علیه ایران و در کنار آن تهدید روانی ترامپ و یارانش، متوجه همه طرف‌های درگیر در منطقه خاورمیانه و پیش از همه ایران است.