پایگاه خبری سرمایه فردا

افزایش ۷۰۰ درصدی خروج ارزهای دیجیتال از یکی از بزرگ‌ترین صرافی‌های ایران بلافاصله پس از حمله، نشان داد که کاربران ایرانی دارایی‌هایشان را به کیف پول‌های شخصی منتقل کرده‌اند تا از ریسک قطعی اینترنت و تحریم‌های جدید در امان بمانند

طرحی که برای پایان دادن به حملات نظامی علیه ایران طراحی شده بود، در برابر چشمان حیرت‌زده جهانیان، با ۵۲ رأی مخالف در برابر ۴۸ رأی موافق، برای همیشه به بایگانی تاریخ پیوست.

زنجیره اقتصاد جهانی از کارخانه‌های بزرگ اروپا تا صنایع کوچک تحت تأثیر افزایش ۵۰ درصدی قیمت گاز قرار می گیرند و صنعت فولاد و پتروشیمی بیشترین نوسان را خواهد داشت.

براساس اطلاعات رسانه‌های آمریکایی نتایج یک نظرسنجی نشان می‌دهد تنها یک‌چهارم از آمریکایی‌ها از حمله به ایران حمایت می‌کنند.

دفتر بودجه کنگره آمریکا در تازه‌ترین گزارش خود پیش‌بینی کرده است کسری بودجه این کشور در سال ۲۰۲۶ به ۱.۹ تریلیون دلار می‌رسد و تا ۲۰۳۶ به ۳.۱ تریلیون دلار افزایش می‌یابد. بدهی عمومی نیز از ۱۰۱ درصد تولید ناخالص داخلی در ۲۰۲۵ به ۱۲۰ درصد تا ۲۰۳۶ خواهد رسید که حتی از رکورد ۱۰۶ درصد پس از جنگ جهانی دوم نیز فراتر می‌رود. هم‌زمانی این اعداد با جنگ خاورمیانه، بمب ساعتی را شکل داده که تبعات آن به شکل تورم بالا و کاهش قدرت خرید، گریبان مردم عادی را خواهد گرفت.

تحلیلی از سازوکارهای نهادی جمهوری اسلامی و تجربه تاریخی عبور از بحران‌های جانشین رهبری آینده ایران را ترسیم می‌کند.

یدالله کریمی‌پور در تحلیلی تازه، دو رویداد مهم را به هم پیوند می‌زند: چرخش دانشگاه‌های ایران به سوی «واقع‌گرایی نوستالژیک» و معمای ترامپ در برابر هفت عامل بازدارنده جنگ. حرف نهایی او اما ساده است: مشکل ایران نه فناوری هسته‌ای، نه موشک، که تعریف نشدن جایگاهش در قرن بیست و یکم است.

۹ اسفند ۱۴۰۴، روزی فراموش‌نشدنی در تاریخ کریپتو بود. نه فقط به خاطر سقوط ۱۲۸ میلیارد دلاری در یک ساعت، بلکه به خاطر پایان یک افسانه. دیگر بیت‌کوین «طلای دیجیتال» نیست. دیگر در بحران‌ها پناهگاه امن محسوب نمی‌شود.

فرهنگ سیاسی چپ ایرانی ـ به مثابه‌ی برآیند محتاطانه‌ی فرهنگ سیاسی شخص‌ها، گروه‌ها، «سازمان‌»ها و «حزب»های واقعاًموجود چپ ـ در دو دهه‌ی اخیر فمینیستی‌تر، بوم‌گراتر، آزادی‌برابری‌خواه‌تر، ناتمرکزگراتر یا، به معنای دقیق و رادیکال کلمه، دموکراتیک‌تر شده است