پایگاه خبری سرمایه فردا

سرمایه‌گذاران باید مراقب ریسک‌ها باشند. وضعیت بنیادی شرکت‌ها (به ویژه شرکت‌های صادراتی) در میان‌مدت تعیین‌کننده بازدهی واقعی خواهد بود. از خرید سهم‌هایی که فقط به دلیل هیجان صف خرید هستند، بدون تحلیل بنیادی، خودداری کنید.

بورس ایران به دلایل بنیادی (ارزندگی تاریخی، تورم، افزایش نرخ ارز، و سودآوری شرکت‌ها) مسیر صعودی خود را ادامه خواهد داد. اهداف ۵ میلیون و سپس ۵.۵ تا ۶ میلیون واحد برای شاخص کل، محتمل و قابل دسترس هستند.

بررسی سه هلدینگ بزرگ نشان می‌دهد که بازار سرمایه ایران با تخفیف‌های قابل توجهی نسبت به NAV معامله می‌شود. تاپیکو با ۵۸ درصد تخفیف، نماد با ۵۰ درصد تخفیف، و پارسان با ۲۷ درصد تخفیف.

به نظر پویان مظفری تحلیل گر بازارهای مالی، از این به بعد نباید «تک سیمانی»، «تک زراعی»، «تک دارویی» چید. بلکه باید «سبد متنوع» چید. فرمول «یکی از این، یکی از آن، یکی از آن» جواب نمی‌دهد. تحلیل سهم بسیار مهم می‌شود.

کم کم سهم‌هایی که ریسک زیرساختی داشتند مورد اقبال قرار می‌گیرند آن دسته از شرکت‌هایی که ریسک حمله زیرساختی داشتند و صادراتشان به دلیل محاصره دریایی مختل شده بود (مثل شپنا، شفن، شبریز، فولادی‌ها، پتروشیمی‌ها، سنگ آهنی‌ها)، اگر واقعاً تخاصم برود و محاصره برداشته شود، دیگر ریسک بزرگ از سرشان برداشته می‌شود و بازار به آنها اقبال خواهد کرد.

سرمایه‌گذاران هوشمند در این فضا نباید به دنبال خرید و فروش هیجانی باشند. باید بنشینند، با داده‌های بنیادی کار کنند، و سهم‌هایی را انتخاب کنند که هم از نظر ارزندگی وضعیت مناسبی داشته باشند و هم در برابر ریسک‌های سیستماتیک آسیب‌پذیری کمتری نشان دهند.

سرمایه‌گذاران باید توجه داشته باشند که صرفاً رشد فروش بالا کافی نیست. نسبت P/E نیز باید جذاب باشد. صنایعی مثل فلزات اساسی (با P/E زیر ۳)، محصولات غذایی (با رشدهای خیره‌کننده)، و گروه خرده فروشی (با P/E حدود ۷.۸) جذابیت بیشتری نسبت به صنایعی مثل اوره سازان (که با محدودیت تولید مواجه هستند) و دارو (با P/E بالا) دارند.

در حال حاضر رویکرد کسانی که پول دارند و می‌خواهند سهام بخرند، «خرید هر سهمی است که می‌شود آن را خرید». به همین دلیل ۶۰ همت وارد بازار شده اما برخی سراغ سهم‌هایی می‌روند که عرضه بیشتری دارد. برخی از این نمادها شرایط بنیادی بدی ندارند، هرچند جزو جذاب‌ترین نمادهای بازار نیستند. اما برخی از نمادها واقعاً مشکل دارند.

نگرانی اصلی در یک سال جاری این است که «ساختار سیاسی و اقتصادی بسته‌تر خواهد شد.» برخلاف تصور عموم، بعد از جنگ، دولت‌ها معمولاً دستشان برای دخالت در اقتصاد بازتر می‌شود (تجربه جنگ‌های جهانی اول و دوم)