پایگاه خبری سرمایه فردا

توقیف دو نفتکش و محموله عظیم نفتی در مالزی تنها یک حادثه نیست؛ نشانه‌ای است از مدیریتی که در حساس‌ترین بخش اقتصاد کشور، با تصمیم‌های خام و مسیرهای پرریسک، سرمایه ملی را به خطر می‌اندازد. در حالی که صادرات نفت ایران زیر فشار تحریم‌ها نفس می‌کشد، خطاهای تکراری و بی‌پاسخ‌گویی مدیران، نفت را نه به بازار، بلکه به سمت پرتگاه هدایت می‌کند.

با افزایش حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس و بالا گرفتن گمانه‌زنی‌ها درباره آینده صادرات نفت ایران، بازار جهانی نفت وارد مرحله‌ای شده که کوچک‌ترین تنش می‌تواند موجی از نوسان و بی‌ثباتی ایجاد کند. معامله‌گران اکنون بیش از هر چیز چشم به تحولات ژئوپلیتیک دوخته‌اند.

آنچه که تحت عنوان " بحران آب در ایران" شهرت یافته در واقع باید به این عنوان تصحیح شود؛ بحران ناکارآمدی و سوء مدیریت بر منابع آبی ایران است.

پیمان سازمان ملل با عنوان «تنوع زیستی فراتر از صلاحیت ملی» پس از ۱۵ سال مذاکره برای ایجاد شبکه‌ای جهانی از «مناطق حفاظت‌شده دریایی» تشکیل شد و بیش از ۸۰ کشور جهان به آن پیوستند، ایران اما این پیمان جهانی را امضا نکرد

ارز در ایران روندی صعودی داشته و ارز ترجیحی حذف شود چون تراستی های نفتی ارز را برنگرداندند.

برنامه مناطق ویژه برای تامین برق شما ایجاد واحدی تولید برق خورشیدی و همچنین ترانسفورماتور برای تامین برق در شرایط اضطراری است.

کاشت ۳۳ هزار نهال امید سبز یا تکرار یک نگرانی قدیمی در سایه بحران آب دوباره نمود پیدا کرده که نشانه ضعف سیاستگذاری در فضای سبز است.

با توجه به نقش حیاتی یوتیلیتی‌ها در صنایع پتروشیمی، عملکرد شرکت مبین انرژی به‌طور مستقیم بر رقابت‌پذیری و پایداری تولید در کشور اثرگذار است.

پرونده ذخایر سوخت نیروگاهی اکنون در نقطه‌ای قرار دارد که نیازمند رسیدگی فوری قوه قضاییه و وزارت اطلاعات است. اگر دولت چهاردهم در بیان آمار دچار خطا شده، باید پاسخگو باشد که چرا اطلاعات نادرست منتشر کرده و اعتماد عمومی را خدشه‌دار کرده است. و اگر روایت دولت درست باشد، باید مشخص شود چه کسانی مخازن را خالی کرده است.