پایگاه خبری سرمایه فردا

طرح دوباره پرونده سقوط هواپیمای اوکراینی توسط علی شمخانی، آن هم شش سال پس از حادثه، نه‌تنها فضای سیاسی کشور را ملتهب کرده بلکه بار دیگر شکاف‌های روایت میان دولت سابق و نهادهای امنیتی را آشکار ساخته است. در حالی‌که افکار عمومی هنوز پاسخ‌های روشنی درباره ابعاد این فاجعه دریافت نکرده‌اند، ورود مجدد شمخانی به این موضوع حساس، بیش از آنکه روشنگر باشد، به‌نظر می‌رسد تلاشی برای بازسازی جایگاه سیاسی او در سپهر قدرت باشد—تلاشی که ممکن است با پیامدهای معکوس همراه شود.

دو سال پس از آغاز حملات اسرائیل به نوار غزه، این منطقه به نماد ویرانی مطلق بدل شده است؛ شهری که روزی پرجمعیت‌ترین ساحل فلسطین بود، اکنون با زیرساخت‌های نابود، جمعیتی آواره، و اقتصادی فروپاشیده، در آستانه یک بحران انسانی بی‌سابقه قرار دارد. گزارش‌های بین‌المللی از نیاز بیش از ۵۳ میلیارد دلاری برای بازسازی اولیه حکایت دارند، اما موانع سیاسی، امنیتی و لجستیکی، این مسیر را به کابوسی چندده‌ساله تبدیل کرده‌اند.

دعوت از رئیس‌جمهور ایران برای حضور در نشست صلح شرم‌الشیخ، با وجود عدم پذیرش آن، بار دیگر پرسش‌هایی جدی درباره مسیر سیاست خارجی تهران و ظرفیت دیپلماسی کشور در دوران پساتحریم مطرح کرده است. در شرایطی که خاورمیانه در حال بازتعریف نظم منطقه‌ای است، غیبت ایران می‌تواند به معنای عقب‌ماندن از معادلات جدید باشد

مدیرعامل منطقه آزاد چابهار، با اشاره به نقش حیاتی ایران در کریدورهای ترانزیتی منطقه، از علاقه‌مندی ارمنستان برای بهره‌برداری از مسیر چابهار خبر داد و تأکید کرد که با تکمیل خط ریلی خاش–چابهار تا شهریور ۱۴۰۵، امکان انتقال کالا میان ارمنستان و جنوب شرق آسیا از طریق بندر چابهار فراهم می‌شود و این مسیر به یکی از حلقه‌های کلیدی اتصال ایران به اروپا از طریق ارمنستان و گرجستان تبدیل خواهد شد.

سفیر ارمنستان در ایران با اشاره به ظرفیت‌های بندر چابهار، از علاقه‌مندی کشورش برای بهره‌برداری تجاری و ترانزیتی از این منطقه راهبردی خبر داد واعلام کرد که هیئت‌های اقتصادی ارمنستان طی بازدید از چابهار، مطالعاتی را برای توسعه همکاری‌های حمل‌ونقل، سرمایه‌گذاری مشترک و ایجاد دفاتر نمایندگی آغاز کرده‌اند؛ اقدامی که می‌تواند چابهار را به نقطه اتصال جدیدی در مسیر کریدور شمال–جنوب تبدیل کند.

اعلام تعرفه‌های سنگین از سوی رئیس‌جمهور آمریکا علیه چین، بازار رمزارزها را در شوک فرو برد و بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار از ارزش دارایی‌های دیجیتال را در عرض چند ساعت نابود کرد؛ سقوطی که نه‌تنها واکنشی به یک تصمیم سیاسی بود، بلکه نشانه‌ای از شکنندگی ساختار رمزارزها در برابر تحولات ژئوپلیتیکی و وابستگی عمیق آن‌ها به زنجیره تأمین فناوری جهانی است.

اظهارات تازه محمدجواد ظریف درباره اولویت مردم در معادلات قدرت ملی، بار دیگر دوگانه قدیمی «موشک یا مردم» را به صدر گفت‌وگوهای سیاسی و رسانه‌ای بازگرداند. در شرایطی که ایران در موقعیتی حساس پس از جنگ و بازگشت تحریم‌ها قرار دارد، این سخنان نه‌تنها یادآور یک گسست گفتمانی دیرینه است، بلکه تلاش برای بازتعریف مفهوم امنیت در عصر سرمایه اجتماعی به شمار می‌رود.

با آغاز مرحله نخست توافق غزه و تبادل زندانیان، خاورمیانه وارد فصل تازه‌ای از تحولات ژئوپلیتیک شده است. در حالی که آمریکا با همراهی ترکیه، قطر و مصر تلاش دارد این توافق را به‌عنوان الگویی از دیپلماسی چندجانبه معرفی کند، بسیاری از تحلیلگران آن را نه نقطه آغاز صلح، بلکه گامی تاکتیکی برای تغییر موازنه قدرت و تضعیف محور مقاومت می‌دانند. اکنون نگاه‌ها به تهران دوخته شده و پرسش‌ها درباره آینده فشارهای منطقه‌ای بر ایران بیش از پیش برجسته شده‌اند.

ناصر غریب نژاد پژوهشگر اقتصادی: در مواجهه با تهدیدهای فزاینده پولشویی و تأمین مالی تروریسم، چین طی سال‌های اخیر مجموعه‌ای از اصلاحات قانونی، نظارتی و فناورانه را به اجرا گذاشته که نه‌تنها امنیت مالی داخلی را تقویت کرده، بلکه جایگاه این کشور را به‌عنوان بازیگری مسئول در نظام مالی جهانی تثبیت کرده است. از اصلاح قانون ضدپولشویی تا کنترل رمزارزها و تقویت همکاری‌های بین‌المللی، سیاست‌های چین الگویی چندبعدی از مقابله با جرایم مالی ارائه می‌دهند.