یک توافق موفق، فراتر از یک بیانیهی سیاسی است و نیازمند یک برنامهریزی دقیق، زمانبندیشده و قابلاندازهگیری است. اگر مطالبات شفاف، زمانبندیشده و قابل سنجش نباشند، توافقها به جای آنکه موتور توسعه باشند، به چرخهای از انتظار، ابهام و فرصتسوزی تبدیل خواهند شد.
به گزارش سرمایه فردا، هر توافقی میان ایران و آمریکا، تنها زمانی ارزشمند است که از مرحلهی شعار و بیانیههای سیاسی عبور کرده و به مجموعهای از اقدامات عملیاتی، قابلاندازهگیری و زمانبندیشده تبدیل شود. اقتصاد ایران، بیش از هر چیز، به نتایج مثبت و ملموس نیاز دارد؛ نتایجی که در سفرهی مردم، در چرخهی تولید و در فضای کسبوکار، قابل لمس باشد. در این گزارش، به بررسی یک اکشن پلن ۱۰ بندی میپردازیم که میتواند توافق سوئیس را به یک رونق اقتصادی پایدار تبدیل کند و از تکرار تجربهی تلخ توافقهایِ بینتیجه، جلوگیری نماید.
نخستین و مهمترین گام برای تبدیل توافق به رونق اقتصادی، «عادیسازی کامل روابط بانکی و مالی» است. این اقدام، شامل اتصال کامل بانکهای ایرانی به نظام مالی جهانی، رفع محدودیتهای نقلوانتقال ارزی، دسترسی آزاد به دلار و یورو و امکان تأمین مالی پروژههای اقتصادی از طریق بانکهای بینالمللی میشود. بدون این زیرساخت حیاتی، هرگونه توافق دیگری، بیثمر خواهد ماند و اقتصاد کشور، همچنان در انزوای مالی باقی خواهد ماند.
دومین گام، «آزادسازی منابع بلوکهشده ایران» و ایجاد خطوط اعتباری بینالمللی برای تأمین مالی پروژههای صنعتی، زیرساختی و توسعهای است. این منابع، میتواند بهعنوان یک «نفسگیری» برای اقتصاد کشور عمل کند و زمینهساز اجرای پروژههای بزرگ و اشتغالزا شود. اما صرفاً آزادسازی منابع کافی نیست؛ باید سازوکارهای مشخصی برای تزریق این منابع به بخشهای مولد اقتصاد، تعریف شود.
سومین اقدام، «رفع کامل محدودیتهای حملونقل دریایی، هوایی و زمینی» و بازگشایی کریدورهای تجارت جهانی است. این اقدام، شامل بیمه، لجستیک، بنادر و خدمات پشتیبانی میشود تا ایران مجدداً به یک گره فعال در تجارت منطقهای و جهانی تبدیل شود. بازگشایی این مسیرها، میتواند به سرعت، صادرات و واردات کشور را به سطح مطلوب بازگرداند و هزینههای حملونقل را بهطور قابلتوجهی کاهش دهد.
چهارمین گام، «تسهیل خرید هواپیما، لکوموتیو، واگن، کشتیهای تجاری و تجهیزات حملونقل مدرن» است. سالها تحریم، ناوگان حملونقل کشور را به شدت فرسوده کرده و این موضوع، یکی از موانع جدی بر سر راه رشد اقتصادی است. اجرای این برنامه، میتواند بهطور مستقیم، به افزایش بهرهوری و کاهش هزینههای حملونقل کمک کند.
پنجمین گام، «فراهم شدن امکان حضور شرکتهای معتبر جهانی در پروژههای بازسازی و توسعه زیرساختهای انرژی، آب، حملونقل، مخابرات و شهرسازی» است. ایران، بهشدت نیازمند تزریق سرمایه و دانش فنی در این بخشهاست و حضور شرکتهای بینالمللی، میتواند این خلأ را پر کند. این اقدام، نه تنها به بازسازی زیرساختهای تخریبشده کمک میکند، بلکه به ایجاد اشتغال و رونق اقتصادی نیز منجر خواهد شد.
ششمین گام، «دسترسی آزاد به تجهیزات پزشکی، دارو، فناوریهای نوین درمانی، همکاریهای دانشگاهی، تحقیقات مشترک و سرمایهگذاری در صنعت سلامت» است. سلامت مردم، همواره یکی از مهمترین دغدغههای جامعه بوده و رفع محدودیتهای این حوزه، میتواند بهسرعت، تأثیر مثبت خود را بر زندگی مردم نشان دهد.
هفتمین گام، «ایجاد بستر همکاری میان شرکتهای ایرانی و بینالمللی برای انتقال دانش فنی، تولید مشترک، توسعه صادرات و ارتقای بهرهوری صنایع کشور» است. این اقدام، میتواند بهعنوان یک موتور محرک برای رشد صنعتی کشور عمل کند و وابستگی به واردات را کاهش دهد.
هشتمین گام، «تدوین سازوکارهای حقوقی و مالی لازم برای جذب سرمایهگذاران خارجی در بخشهای صنعت، انرژی، معدن، گردشگری، فناوری و سلامت» است. جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی، یکی از مهمترین شاخصهای موفقیت یک توافق است و میتواند بهطور مستقیم، به رشد اقتصادی و اشتغالزایی کمک کند.
نهمین گام، «رفع محدودیتهای همکاری با پلتفرمهای فناوری، شرکتهای نرمافزاری، خدمات ابری، هوش مصنوعی، فینتک و تجارت الکترونیک بینالمللی» است. اقتصاد دیجیتال، امروز یکی از مهمترین بخشهای اقتصاد جهان است و ایران، برای باقی ماندن در رقابت، باید به این حوزه بپیوندد.
دهمین گام، «تبدیل توافق سیاسی به یک برنامه اقتصادی ملی با اهداف مشخص در رشد اقتصادی، اشتغال، صادرات، بهرهوری، سرمایهگذاری و افزایش رفاه عمومی» است. این برنامه، باید یک نقشهی راه عملیاتی و زمانبندیشده باشد که بتواند وعدههای توافق را به نتایج ملموس تبدیل کند.
یک توافق موفق، فراتر از یک بیانیهی سیاسی است و نیازمند یک برنامهریزی دقیق، زمانبندیشده و قابلاندازهگیری است. اگر مطالبات شفاف، زمانبندیشده و قابل سنجش نباشند، توافقها به جای آنکه موتور توسعه باشند، به چرخهای از انتظار، ابهام و فرصتسوزی تبدیل خواهند شد. اکنون، زمان آن فرا رسیده است که از توافق سوئیس، بهعنوان یک نقطهی عطف برای تغییر مسیر اقتصاد کشور استفاده کنیم و با برنامهریزی دقیق و عملیاتی، به سمت یک رونق اقتصادی پایدار حرکت کنیم.
تمام حقوق برای پایگاه خبری سرمایه فردا محفوظ می باشد کپی برداری از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد.
سرمایه فردا