نقد فیلم احمق‌سالاری

نتایج یک نظرسنجی گسترده از خوانندگان روزنامه نیویورک‌تایمز درباره نقد فیلم احمق‌سالاری نشان می‌دهد این فیلم بیش از هر اثر سینمایی دیگری به آمریکا در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ شباهت دارد.

تکمیل نازک ترین برج جهان در نیویورک + عکس

رامتین لطیفی: نتایج تازه‌ترین نظرسنجی روزنامه نیویورک‌تایمز از بیش از ۳ هزار نفر از خوانندگان این روزنامه نشان می‌دهد فیلم «احمق‌سالاری» (Idiocracy) ساخته مایک جاج، بیش از هر اثر سینمایی دیگری به آمریکا در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ شباهت دارد. این کمدی هجویه‌آمیز محصول سال ۲۰۰۶، در رقابت با صدها فیلم مشهور و کلاسیک، در صدر فهرست قرار گرفته و حتی برخی از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی معتقدند «احمق‌سالاری» دیگر یک فیلم کمدی نیست، بلکه بیش از هر چیز به یک مستند شباهت پیدا کرده است.

در این فیلم، آینده‌ای دیستوپیایی از ایالات متحده به تصویر کشیده می‌شود؛ جامعه‌ای که در آن سطح آگاهی عمومی به‌شدت سقوط کرده و همه شهروندان، از مردم عادی گرفته تا قانون‌گذاران و مقام‌های دولتی، گرفتار نادانی و تصمیم‌های غیرمنطقی شده‌اند. در این جهان عجیب، محصولات کشاورزی به جای آب با نوشیدنی‌های انرژی‌زا آبیاری می‌شوند، جلسات دادگاه به هرج‌ومرج کشیده می‌شود، همه امور به رایانه‌ها سپرده شده اما هیچ‌کس نحوه کار آنها را نمی‌داند و رئیس‌جمهوری که پیش‌تر یک کشتی‌گیر حرفه‌ای بوده، برای حل مشکلات کشور با مسلسل وارد عمل می‌شود.

همین تصویر اغراق‌آمیز و طنزآلود از فروپاشی عقلانیت اجتماعی، باعث شده است «احمق‌سالاری» در نظرسنجی نیویورک‌تایمز عنوان شبیه‌ترین فیلم به آمریکا در آستانه دویست‌وپنجاهمین سالگرد استقلال این کشور را به دست آورد.

«احمق‌سالاری» هنگام اکران در سال ۲۰۰۶ با استقبال چندانی از سوی مخاطبان و منتقدان روبه‌رو نشد و در گیشه نیز موفقیت چشمگیری کسب نکرد. با این حال، در سال‌های بعد به تدریج به اثری کالت تبدیل شد و با تحولات سیاسی و اجتماعی آمریکا، بار دیگر مورد توجه قرار گرفت؛ تا جایی که بسیاری از مخاطبان، شباهت‌های آن با برخی رویدادهای سال‌های اخیر را قابل تأمل می‌دانند.

مایک جاج، نویسنده و کارگردان فیلم، سال ۲۰۱۴ در گفت‌وگو با نشریه «ورج» درباره واکنش مخاطبان گفته بود: «مردم مدام برایم ایمیل می‌فرستند یا در شبکه‌های اجتماعی می‌نویسند که «تو آینده را درست پیش‌بینی کردی.» شاید در ظاهر شنیدن این جمله خوشایند باشد، اما در واقع اینطور نیست؛ چون آدم دوست دارد دنیا به جای بهتری تبدیل شود، نه اینکه پیش‌بینی‌های تلخ او به واقعیت بپیوندد.»

دیدگاهتان را بنویسید