پایگاه خبری سرمایه فردا

تهران دیگر در نقش قربانی صبور ظاهر نمی‌شود، بلکه خود را به عنوان یک بازیگر فعال که قادر به طراحی شوک اول و اعمال پاسخ‌های متقارن (و حتی نامتقارن) است، معرفی می‌کند. هدف

کارشناسان معتقدند که ایران احتمالاً تلاش خواهد کرد از طریق میانجی‌ها (چین، روسیه یا قطر) نسخه تعدیل‌شده‌ای از این شروط را به آمریکا بازگرداند. شاید تنها جایی که «امکان مذاکره» وجود داشته باشد، بند پنجم است (توقف جنگ در مقابل مذاکره)، آن هم به شرط آنکه آمریکا پیشاپیش امتیازاتی در سایر بندها بدهد.

روزنامه کیهان در تازه‌ترین تحلیل خود از تحولات نظامی منطقه، از احتمال وقوع جنگی دیگر علیه ایران در «زمانی نه چندان دور» خبر داده است. این پیش‌بینی در حالی مطرح می‌شود که کمتر از دو ماه از پایان «جنگ رمضان» می‌گذرد و تنگه هرمز همچنان به روی کشتی‌های تجاری و نظامی بسته است.

ایران اکنون وارد فاز «بازدارندگی تهاجمی» شده است؛ وضعیتی که در آن دشمن هرگز نمی‌تواند محاسبه کند که آیا توان دفاعی ایران را کاملاً خنثی کرده یا خیر و همین عدم قطعیت، بزرگ‌ترین سپر راهبردی جمهوری اسلامی در برابر هرگونه ماجراجویی نظامی جدید است.

پس از ورود دو ناو نظامی آمریکا به خلیج‌فارس ایران به امارات حمله کرد و دو کشتی تجاری در سواحل فجیره و عمان منفجر شدند حالا بعد از ۲۴ ساعت تنگه کاملا خالی از کشتی است که نشان دهنده شکست عملیات آمریکاست.

برخی کودکان جنگ را با ترس و ناامنی تجربه کرده و آن را با صداهای انفجار و اضطراب در محیط خانه توصیف می‌کنند.

بازسازی پساجنگ باید با رویکرد زیست‌محیطی و پایدار انجام شود تا از بحران‌های آینده جلوگیری و منابع طبیعی حفظ شود.

هنوز خیلی‌ها منتظر شنیدن صدای آژیر قرمز یا انفجار هستند تا باور کنند که جنگ شده است. اما حقیقت این است که سؤال «آیا دوباره جنگ می‌شود؟» دیگر قدیمی شده است. طبق نگاه تحلیلگرانی مانند دکتر ذبیح‌الله سعیدی، ما همین حالا در قلب یک جنگ تمام‌عیار هستیم؛ جنگی که شکلش عوض شده، اما هدفش همان است. مرز میان صلح و جنگ از بین رفته است.

دوربین، سنگین‌ترین وسیله‌ای است که یک انسان می‌تواند حمل کند چون وزن تمام غصه‌هایی که ثبت می‌کند را روی شانه‌های عکاس می‌گذارد