پایگاه خبری سرمایه فردا

در واکنش به اقدام تروئیکای اروپایی برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه، مجلس ایران طرحی سه‌فوریتی را در دستور کار قرار داده که مفاد آن خروج از NPT، توقف اجرای پروتکل الحاقی، قطع نظارت‌های آژانس و پایان مذاکره با آمریکا و اروپا را شامل می‌شود. این طرح، نه‌تنها نقطه‌عطفی در سیاست هسته‌ای ایران محسوب می‌شود، بلکه به‌عنوان اهرم فشار متقابل، آرایش سیاسی غرب را با چالش جدی مواجه می‌سازد. در شرایطی که اروپا تلاش دارد با تهدید تحریم، امتیازاتی از ایران بگیرد، مجلس با این اقدام نشان می‌دهد که تهران آماده است تا انتهای مسیر مقاومت را بپیماید و قواعد بازی را تغییر دهد.

در حالی‌که رسانه‌های غربی و صهیونیستی تلاش دارند بازگشت احتمالی تحریم‌های شورای امنیت را به‌عنوان نقطه‌عطفی در تغییر شرایط ایران جلوه دهند، واقعیت میدانی نشان می‌دهد مکانیسم ماشه بیش از آنکه اثر اقتصادی داشته باشد، ابزاری برای عملیات روانی و مدیریت ادراک عمومی است. تجربه‌های گذشته، ظرفیت‌های اقتصادی امروز و تحرکات دیپلماتیک ایران، همگی گواه آن‌اند که اسنپ‌بک نه چماق حقوقی، بلکه بخشی از نبرد روایت‌هاست؛ نبردی که با شناخت دقیق آن، می‌توان از انفعال به ابتکار رسید.

از آغاز حمله رژیم صهیونیستی به غزه در اکتبر ۲۰۲۳، سیاست «گرسنگی دادن» به‌عنوان ابزاری هدفمند برای تسلیم جمعیت غیرنظامی وارد مرحله‌ای بی‌سابقه شده است. آمارهای نهادهای بین‌المللی از سوءتغذیه شدید کودکان، مرگ ناشی از قحطی، و فروپاشی زیرساخت‌های حیاتی، پرده از جنایتی سازمان‌یافته برمی‌دارند که مصداق آشکار جنایت جنگی و نسل‌کشی است. این یادداشت، با بررسی داده‌های رسمی، اسناد حقوق بین‌الملل، و نمونه‌های تاریخی، نشان می‌دهد چگونه رژیم صهیونیستی با استفاده از ابزار معیشتی، در حال اجرای فاز دوم طرح اشغال کامل غزه است؛ سیاستی که نه‌تنها وجدان جهانی را به چالش می‌کشد، بلکه باید به‌عنوان استعمار نوین در عصر مدرن شناخته شود.

رانیا مادی، وکیل برجسته حقوق بشر و عضو کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل، تحریم‌های غرب علیه ایران را نقض آشکار اصول انسانی و حقوقی دانست و آن‌ها را مصداق «تروریسم اقتصادی» و «جنایت علیه بشریت» خواند. او با انتقاد شدید از پیمان‌شکنی آمریکا و اروپا در برجام، ایران را ستون ثبات منطقه و قدرتی شکست‌ناپذیر در برابر فشارهای بین‌المللی معرفی کرد. این مصاحبه، بیانیه‌ای صریح در دفاع از حق ملت ایران و نقدی تند بر ساختار ناعادلانه نظم جهانی است.

نشریه اکونومیست، به‌عنوان بخشی از کمپین فشار حداکثری امریکا علیه تهران، لزوم جلوگیری از صادرات محصولات کشاورزی به کشورهای خلیج فارس را پیش کشید.

با نزدیک‌شدن به مهلت‌های حساس در توافق هسته‌ای، فعال‌سازی مکانیسم ماشه از سوی کشورهای اروپایی بار دیگر ایران را در آستانه بازگشت تحریم‌های شورای امنیت قرار داده است—اقدامی که هم تهدیدی برای اقتصاد ایران محسوب می‌شود و هم آزمونی برای اعتبار دیپلماتیک اروپا. در حالی‌که غرب می‌کوشد مسیر فشار حداکثری را تداوم بخشد، ایران با تقویت روابط منطقه‌ای و بلوک‌های شرقی و طرح گزینه‌های حقوقی، خود را برای واکنشی چندلایه آماده می‌کند؛ واکنشی که ممکن است بازی تحریم را به سمت بی‌اثر شدن پیش ببرد.

تحریم‌های اقتصادی شوروی در دهه‌های پایانی قرن بیستم، یکی از عوامل کلیدی فروپاشی این قدرت جهانی بود. محدودیت‌های تجاری، کاهش سرمایه‌گذاری خارجی و تورم شدید، باعث تضعیف اقتصاد این کشور شد و در نهایت، شوروی را به سقوط کشاند. ایران، که سال‌ها تحت فشار تحریم‌های بین‌المللی قرار داشته، اکنون در موقعیتی حساس قرار دارد. آیا می‌توان از تجربه شوروی درس گرفت و با تغییر مسیر سیاست‌های خارجی، آینده‌ای متفاوت رقم زد؟ نشانه‌ها حاکی از آن‌اند که چرخش در تعاملات جهانی ایران ممکن است از تکرار سرنوشت شوروی جلوگیری کند.

در دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ، سیاست فشار حداکثری علیه ایران بار دیگر تمدید شد. این سیاست، که هدف آن محدود کردن توانایی‌های اقتصادی و نظامی ایران از طریق تحریم‌های شدید است، تأثیرات مهمی بر صنعت نفت ایران و روابط بین‌المللی این کشور داشته است. با این حال، ایران با استفاده از استراتژی‌های هوشمندانه توانسته است تاب‌آوری خود را در مقابله با این تحریم‌ها افزایش دهد.

تأثیر تحریم‌های آمریکا علیه ایران بر اقتصاد کشور غیرقابل انکار است، اما با اتخاذ سیاست‌های هوشمندانه و تقویت تولید داخلی، می‌توان از این فشارها کاست. راهکارهای پیشنهادی را بخوانید؛