پایگاه خبری سرمایه فردا

پیش‌بینی بورس با دلار ۱۲۵ هزارو تومانی کاری بسیار پیچیده ای نیست و شرکت‌های صادراتی درآمدی رشد می کنند و شرکتهای ریالی نیز با ارزش جایگزینی. اما اثرات منفی بر درآمد ریالی ها دارد.

شاخص کل به سطح ۳ میلیون و ۳۸۰ هزار واحد رسید و ارزش معاملات به بیش از ۱۲ هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان افزایش یافت. این رشد در شرایطی رخ داد که معمولاً چهارشنبه‌ها بازار با فشار فروش مواجه می‌شود، اما این بار جریان نقدینگی و اخبار مثبت داخلی و جهانی، مسیر تازه‌ای برای شاخص‌ها و صنایع گشود.

در حالی‌که دولت برای تأمین کسری بودجه بیش از هر زمان دیگری به بازار سرمایه نیاز دارد، سهامداران حقیقی با توجه به نااطمینانی‌های و رشد بازارهای موازی همچنان با تردید معامله می کنند.

بازار سرمایه پس از رشد قابل توجه و بازدهی ۲۰ درصدی در یک ماه اخیر، اکنون در موقعیتی حساس قرار گرفته است. ورود نقدینگی به صندوق‌های طلا و درآمد ثابت، در کنار افزایش نرخ دلار و تغییرات احتمالی در نرخ‌گذاری خوراک صنایع، چشم‌انداز تازه‌ای برای سرمایه‌گذاران ترسیم کرده است. کارشناسان معتقدند در چنین شرایطی، بهترین رویکرد برای سرمایه‌گذاران ریسک‌گریز، ذخیره سود و انتقال آن به دارایی‌های امن است؛ چراکه هر نشانه‌ای از تزلزل می‌تواند موج فروش ایجاد کند و تنها نگاه بلندمدت و پرهیز از تصمیم‌های هیجانی، مسیر پایدار سرمایه‌گذاری را تضمین خواهد کرد.

این روزها بازار سهام ایران میان دو نگاه افراطی گرفتار شده است؛ گروهی از تحلیلگران از رشد چندصد درصدی سخن می‌گویند و گروهی دیگر از سقوطی سنگین تا سطوح پس از جنگ ۱۲ روزه هشدار می‌دهند. اما واقعیت در میان این هیاهو، نه در شاخص کل بلکه در متغیرهای بنیادی و اثرگذار نهفته است؛ متغیرهایی چون دلار نیمایی، نرخ خوراک، نرخ بهره و جریان نقدینگی که می‌توانند مسیر آینده بازار را تعیین کنند.

هرچند ارزش معاملات هنوز برای تأیید قطعی حفظ شاخص روی حمایت کافی نیست، اما روند میان‌مدت همچنان صعودی ارزیابی می‌شود. در این شرایط، بازار اختیار معامله به‌عنوان ابزاری دوطرفه و اهرمی، فرصت‌های تازه‌ای برای پوشش ریسک و کسب سود در صعود، نزول و حتی سکون بازار فراهم کرده است.

شاخص کل بورس با نشانه‌های واگرایی پنهان و ضعف تقاضا، وارد دوره‌ای از معاملات رنج و نوسان محدود شده است. کارشناسان معتقدند تا زمانی که محرک‌های کلان همچون نرخ ارز، انرژی و سیاست‌های بودجه‌ای وارد عمل نشوند، بازار توان جهش ندارد و تنها پس از جمع شدن فنر می‌توان انتظار رالی پرقدرت داشت.

در اقتصادی که تورم فرصت‌های ظاهری تازه‌ای پیش پای مردم می‌گذارد، نگاه غالب به زندگی مادی بر پایه وام، اعتبار و سود بانکی شکل گرفته اما قانون تکامل آن را مسیر ثروت اندوزی نمی‌داند.

در حالی که طلا همواره به‌عنوان دارایی امن شناخته می‌شود و بازدهی آن هیچ‌گاه به صفر نمی‌رسد، بسیاری از نمادهای بورسی در ایران پس از مدتی نه‌تنها بازدهی مثبت ندارند بلکه وارد محدوده منفی می‌شوند. این وضعیت در شرایطی رخ می‌دهد که تورم سالانه کشور به حدود ۵۰ درصد رسیده و انتظار می‌رود بازار سرمایه به‌عنوان سپر تورمی عمل کند؛ اما واقعیت چیز دیگری است.