پایگاه خبری سرمایه فردا

یکی از مهم‌ترین نکاتی که در تحلیل بازارهای مالی (به ویژه طلا) باید به آن توجه کرد، تفاوت میان «نرخ بهره اسمی» و «نرخ بهره حقیقی» است. نرخ بهره اسمی، همان نرخی است که فدرال رزرو (یا هر بانک مرکزی دیگر) اعلام می‌کند. اما نرخ بهره حقیقی، از «تفریق نرخ تورم از نرخ بهره اسمی» به دست می‌آید. این نرخ حقیقی است که بر رفتار سرمایه‌گذاران و قیمت دارایی‌ها (به ویژه طلا) تأثیر می‌گذارد.

گزارش ماه مه ۲۰۲۶ نشان داد اقتصاد آمریکا نه تنها سرعت نگرفته، بلکه در حال افزایش استخدام‌هاست. این خبر خوب برای کارگران، برای بازارهای مالی پیچیده‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد.

نرخ بهره بین‌بانکی در سقف ۲۴ درصد متوقف مانده و نشانه‌ای از فشار ساختاری در نظام بانکی است؛ وضعیتی که کارایی کریدور را از بین برده و بانک مرکزی را ناچار به تزریق نقدینگی کرده است. همزمان، هیأت عالی بانک مرکزی با اصلاح دستورالعمل گواهی اعتبار مولد (گام) تلاش دارد مسیر تازه‌ای برای تأمین مالی زنجیره تولید و افزایش کارایی ابزارهای اعتباری ایجاد کند.

نرخ بهره بین‌بانکی با ثبت عدد بی‌سابقه ۲۳.۹۹ درصد، رکورد جدیدی در تاریخ بانک مرکزی ایران به جا گذاشت. این نرخ که از ابزارهای کلیدی سیاست پولی محسوب می‌شود، اکنون ایران را در جمع ۸ کشور با بالاترین نرخ بهره بین‌بانکی جهان قرار داده است. در این گزارش، ضمن مرور جایگاه ایران در مقیاس جهانی، به تحلیل اثرات این نرخ بر بازارهای مالی و چشم‌انداز اقتصادی کشور پرداخته‌ایم.

سیاست فدرال رزرو این است که با افزایش مالیات شرکتها، مالیات اشخاص تعدیل شود و منجر به کاهش فشار بر طبقات متوسط جامعه شود.

دلایل نوسان بازارهای مالی به عوامل روانی و بنیادی برمی‌گردد. پس از افزایش نرخ بهره در ژاپن و عملکرد سبد گردان‌ها بازدهی شرکت‌های فناوری مورد تردید قرار گرفت.