پایگاه خبری سرمایه فردا

رشد شتابان نقدینگی بدون افزایش تولید، فشار تورمی را تشدید کرده و قدرت خرید خانوارها را به شکل محسوسی کاهش داده است

دلیل اصلی بزرگ شدن این غول نقدینگی، ناترازی‌های شدید دولتی است. بدهی دولت به سیستم بانکی از ۱,۳۳۴ همت گذشته است. همچنین ارزش دارایی‌های خارجی بانک‌ها به خاطر افزایش نرخ ارز، روی کاغذ جهش کرده (بیش از ۵,۰۴۰ همت)، بدون اینکه تولید واقعی کالا افزایش یابد.

آیا «ثبات ارز» یک هدف واقع‌بینانه و دست‌یافتنی است، یا فقط یک مکث کوتاه در مسیر صعودی بلندمدت نرخ ارز خواهد بود؟  در این گزارش، به تحلیل ریشه‌های نوسانات ارزی، موانع ساختاری ثبات، و چشم‌انداز آینده می‌پردازیم.

جنگ رمضان در اسفند ۱۴۰۴ رخ داد، اما آثار اقتصادی آن در سال ۱۴۰۵ به طور کامل نمایان خواهد شد. تحلیلگران اقتصادی معتقدند که بهترین استراتژی برای عبور از این بحران، شناسایی فرصت‌های سرمایه‌گذاری است که از تورم سود می‌برند (مانند کالاهای اساسی، طلا، نقره، زعفران و...).

گزارش فصلی بانک مرکزی نشان می‌دهد نقدینگی و پایه پولی در سه‌ماهه نخست سال ۱۴۰۴ با سرعتی کم‌سابقه رشد کرده‌اند. حجم نقدینگی تا پایان خرداد به بیش از ۱۱ هزار هزار میلیارد تومان و پایه پولی به ۱.۴۴۴ هزار میلیارد تومان رسیده است؛ ارقامی که به گفته کارشناسان، در صورت تداوم، می‌توانند فشارهای تورمی تازه‌ای را به اقتصاد کشور تحمیل کنند و مهار آن را بیش از پیش به انضباط مالی دولت و کنترل ترازنامه بانک‌ها وابسته سازند.

اقتصاد ایران در سال‌های اخیر با چالش‌های زیادی مواجه بوده است، از جمله رشد سریع نقدینگی و افزایش تورم. کارشناسان معتقدند که مدیریت صحیح متغیرهای پولی و سیاست‌های اقتصادی مناسب می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در ثبات اقتصادی کشور داشته باشد. در این گزارش، به بررسی آخرین آمار نقدینگی و دلایل رشد آن از دیدگاه کارشناسان اقتصادی پرداخته‌ایم و تاثیرات تورم و سیاست‌های پولی بر اقتصاد ایران را تحلیل کرده‌ایم.

باید عوامل بنیادی اثرگذار بر بورس مانند نرخ بهره و قیمت گذاری دستوری اصلاح شوند. اما نرخ اخزا به عنوان شاخص عامل انحراف نقدینگی در بورس است.

نرخ تورم جهانی ناشی از ورود به دوره پسا کرونا و جنگ روسیه و اوکراین درحال کاهش است. اما در ایران همچنان به دلیل سیاستهای داخلی بالاست.

به گزارش سرمایه فردا، بررسی آمارهای انتشاری بانک مرکزی نشان می‌دهد نرخ رشد پایه پولی و نرخ رشد نقدینگی به سوی یکدیگر همگرا شده‌اند. شکاف مابین نرخ رشد نقطه‌به‌نقطه نقدینگی و نرخ رشد نقطه‌به‌نقطه پایه پولی کاهش یافته است.