پایگاه خبری سرمایه فردا

چپ سیاسی، از کمونیسم کلاسیک تا روایت‌های متأخرِ چپ نو، همواره خود را وجدان بیدار تاریخ دانسته است؛ اما به واقع، مسئله نه نیت اخلاقی بلکه سازگاری درونی نظریه و کارآمدی نهادی آن است.

فضاسازی‌ها علیه قالیباف بسیار مشابه‌ است به هجمه‌هایی که همین نیروها به علی لاریجانی داشتند. آنها تندترین عبارات را علیه او به کار می‌بردند و او را متهم به وادادگی می‌کردند اما ...

سند امنیت ملی ترامپ، با تمام تندی و تحقیرآمیزی که دارد، انعکاس یک «واقعیت تلخ» است؛اروپا دیگر آن شریک استراتژیک قدرتمند و قابل اتکای دوران جنگ سرد نیست. اقتصاد اروپا در حال افول است، جمعیت آن در حال پیر شدن است، وابستگی انرژی آن به روسیه آن را آسیب‌پذیر کرده، و سیاست‌های داخلی آن به سمت چپ رادیکال و سوسیالیسم حرکت کرده است.

فرهنگ سیاسی چپ ایرانی ـ به مثابه‌ی برآیند محتاطانه‌ی فرهنگ سیاسی شخص‌ها، گروه‌ها، «سازمان‌»ها و «حزب»های واقعاًموجود چپ ـ در دو دهه‌ی اخیر فمینیستی‌تر، بوم‌گراتر، آزادی‌برابری‌خواه‌تر، ناتمرکزگراتر یا، به معنای دقیق و رادیکال کلمه، دموکراتیک‌تر شده است

اکنون که چپ نو موضعغیرایدئولوژیک اولیه خود را رها کرده است، دو ایدئولوژی مارکسیسم-استالینیسم و آنارکو-کمونیسم به عنوان مواضع نظری راهنما توسط چپ‌گرایان جدید اتخاذ شده است.