با تشدید تحریم‌های بین‌المللی و محدودیت‌های بیمه‌ای، شرکت‌های پتروشیمی ایران ناچار به بازنگری در استراتژی‌های فروش و حمل‌ونقل محصولات خود شدند. از مدل‌های سنتی FOB که خریدار مسئول حمل بود، تا پذیرش ریسک حمل توسط فروشنده در قالب CFR، این تغییرات نه تنها بر قیمت‌گذاری محصول تأثیر گذاشته، بلکه چالش‌های جدیدی را در زنجیره تأمین رقم زده است. در این گزارش، نگاهی داریم به تجربه شرکت‌هایی چون آریا ساسول و زاگرس در مواجهه با این تحولات.

افزایش حوادث در پتروشیمی‌های کشور هشداری جدی به سازمان‌های مسئول است؛ جایی که فرسودگی تجهیزات، نقص در سامانه‌های ایمنی و ضعف بازرسی‌های فنی به عنوان عوامل مشترک، بستر وقوع بحران‌های انسانی و زیست‌محیطی را فراهم کرده‌اند.

در حالی که برخی صندوق‌های پتروشیمی با اتخاذ سیاست‌های متعادل‌کننده از افت ارزش دارایی‌ها جلوگیری کردند، پتروفارس بدون انجام ابطال در دوران اصلاح بازار، زمینه‌ساز کاهش نقدشوندگی و زیان سرمایه‌گذاران شد. این رویکرد، بار دیگر اهمیت نظارت مؤثر بر فرآیندهای بازارگردانی را برجسته می‌کند.

شرکت سرمایه‌گذاری بوعلی (وبوعلی) با پرتفوی بورسی ۲,۱۵۰ میلیارد تومانی و نسبت P/NAV روز ۷۱٪، جایگاه مشخصی در میان شرکت‌های سرمایه‌گذاری دارد.

شرکت کرماشا در سود زمستان نسبت به پاییز با کاهش ۱۴۴٫۵ تومانی مواجه شده و روند سودآوری تحت تأثیر عوامل فصلی قرار گرفته است.

بررسی ارزش خالص دارایی‌های وپترو (NAV) نشان می‌دهد که سهم شرکت با ارزش‌گذاری متعادل در بازار معامله می‌شود. تحلیل روند سرمایه‌گذاری‌ها، استراتژی‌های توسعه‌ای و تأثیرات عوامل کلان اقتصادی، تصویری دقیق‌تر از چشم‌انداز آینده وپترو ارائه خواهد داد.

شرکت پتروشیمی امیرکبیر در سال ۱۴۰۳ با رشد ۵۷٪ در درآمد عملیاتی و افزایش ۹۸٪ در سود خالص، عملکرد مالی قدرتمندی را به ثبت رسانده است. کاهش نسبت بدهی به دارایی، رشد سود انباشته و بهبود نقدینگی از جمله دستاوردهای مهم این دوره هستند. در کنار این رشد چشمگیر، مدیریت هزینه‌ها و نوسانات نرخ ارز از عوامل تأثیرگذار بر مسیر آتی شکبیر خواهند بود.

براساس تحلیل عملکرد مالی فسا شرکت در سال ۱۴۰۳ فاقد درآمد عملیاتی بوده و زیان ناخالص ۶ میلیارد تومانی را ثبت کرده است. با این حال، شناسایی ۱۷ میلیارد تومان درآمد غیرعملیاتی موجب رشد ۱۷۹ درصد سود خالص به ۶ میلیارد تومان شده است.

شرکت شصفها در سال ۱۴۰۳ با کاهش ۵۸٪ در سود خالص و افزایش ۳۲٪ در بهای تمام‌شده، روند نزولی را در سودآوری تجربه کرده است. در حالی که درآمد عملیاتی با رشد ۱۷٪ به ۸,۷۸۸ میلیارد تومان رسیده، افزایش هزینه‌های تولید و فشارهای مالی، نسبت بدهی به دارایی را به ۸۰٪ افزایش داده است. کنترل هزینه‌ها و بهینه‌سازی تولید، از اقدامات کلیدی برای بهبود عملکرد مالی این شرکت به شمار می‌رود.