در بحبوحه کاهش واردات کالاهای صنعتی و مصرفی در بهار ۱۴۰۴، رشد چشمگیر واردات طلا بازتابی از تحولات سیاست‌های ارزی و جایگاه نوین این فلز گرانبها در معادلات اقتصادی ایران است.

بررسی روند تاریخی نسبت «پی بر ایی» در بورس تهران نشان می‌دهد که در دوره‌های بحرانی، بازار به سطوح کف مشخصی واکنش نشان داده است.

شهریاری گفت: معیارهای وارن بافت به عنوان ثروتمندترین سرمایه‌گذار برای معامله سهم مصداق «سهل و ممتنع» است؛ یعنی تمرکز بر تحلیل صورت‌های مالی و سرمایه‌گذاری بلندمدت.

تحقق سرمایه‌گذاری مؤثر در بخش تولید، نیازمند هم‌افزایی سه مؤلفه بنیادین است: تقاضای سرمایه‌گذاری، تأمین منابع مالی، و دسترسی به کالاهای سرمایه‌ای. در این میان، نهادهایی چون مجلس شورای اسلامی، بانک مرکزی، و وزارت امور اقتصادی و دارایی هر یک نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری این سه‌ضلعی ایفا می‌کنند. این یادداشت، با نگاهی تحلیلی، به بررسی وظایف این نهادها در مسیر تحقق اهداف تولیدمحور کشور در سال ۱۴۰۴ می‌پردازد.

در بازار ایران، تحلیل سیاسی اغلب نه بر پایه‌ی داده و ساختار، بلکه بر اساس منافع شخصی و امیدهای ذهنی ارائه می‌شود. فعالان باسابقه و حتی باسواد بازار، تحلیل‌هایی را منتشر می‌کنند که بیشتر بازتاب پورتفوی خودشان است تا واقعیت‌های میدانی. این آمیختگی خطرناک میان تحلیل و منافع، نه‌تنها سرمایه‌گذاران خرد را گمراه می‌کند، بلکه در بلندمدت اعتماد عمومی به تحلیل‌گران و رسانه‌ها را نیز فرسایش می‌دهد.

مشاور رئیس‌جمهور در امور همکاری‌های اقتصادی و عضو شورای عالی بورس، سه مؤلفه کلیدی برای بهبود بستر اقتصادی کشور مورد تأکید قرار گرفت: تحولات اجتماعی و فرهنگی با محوریت نسل‌های جدید، توسعه زیرساخت‌های دیجیتال، و نقش‌آفرینی پررنگ زنان در اقتصاد. وی همچنین درباره روند اصلاح دامنه نوسان در بازار سرمایه، سناریوهای پیش‌روی بورس در صورت توافق یا عدم توافق با آمریکا، و انتظارات از نهاد ناظر بازار سرمایه توضیحاتی ارائه داد.

در میانه دهه ۱۳۰۰ خورشیدی، هم‌زمان با تلاش رضاشاه برای ساختن ایران نوین و رهایی از سلطه قدرت‌های استعماری، آلمان به شریک فنی و صنعتی تازه‌ای برای تهران بدل شد. این همکاری بی‌سابقه، از ساخت راه‌آهن سراسری و کارخانه‌های مادر تا توسعه برق، رادیو و آموزش فنی، نه‌تنها زیرساخت‌های مدرن ایران را پایه‌گذاری کرد، بلکه نگرشی تازه بین ایران و آلمان قابل مشاهده بود.

در مسیر پرپیچ‌وخم اصلاحات دولتی آمریکا، دو چهره با رویکردهایی متفاوت اما هدفی مشترک برجسته شده‌اند: ال گور، سیاستمدار دقیق‌نگر دهه ۹۰ که با پروژه «بازآفرینی دولت» به جنگ بوروکراسی رفت، و ایلان ماسک، کارآفرین رادیکال قرن ۲۱ که در دولت ترامپ با رویکردی تهاجمی و فناورانه، ساختار دولت را به چالش کشید.

در حالی که نهادهای مسئول بارها بر حمایت از بازار سرمایه تأکید کرده‌اند، نبود شفافیت در میزان، منابع و سازوکار این حمایت‌ها، نه‌تنها اعتماد سرمایه‌گذاران را خدشه‌دار کرده است.