پایگاه خبری سرمایه فردا

یک حقیقت کوچک و تلخ وجود دارد که اهل قلم بهتر از هر کسی آن را می‌دانند؛ نمایشگاه کتاب هرگز فقط درباره کتاب نبوده است. درعین حال اردیبهشت امسال کتاب دارد، اما آن بوی کاغذ را ندارد.

نویسنده‌ای که با نگاه متفاوت به جهان، عشق، تنهایی و شکست را روایت کرد و با مرگ خود سطر آخر داستان زندگی‌اش را نوشت.

چرا متولیان برگزاری نمایشگاه مجازی کتاب شش روز مانده به افتتاحیه روزه سکوت گرفته‌اند؟

در قفسه‌های کتاب و بساط دست‌فروش‌ها، میل عجیبی به «بقا» دیده می‌شود؛ مردمی که زیر سایه جنگ، به‌جای اضطراب، به کلمات پناه می‌آورند.

در روزهایی که اقتصاد ایران در آتش جنگ می‌سوزد، شاید وقت آن رسیده که نگاهی تازه به رفتارهای اقتصادی خودمان بیندازیم. شاید پاسخ بسیاری از پرسش‌های ما، نه در فرمول‌های پیچیده، که در درک بهتر خودمان به عنوان انسان‌های کژرفتار نهفته باشد.

چگونه رمان‌ها، خشونت را از سطح شعار به سطح جزئیات دردناک زندگی روزمره تقلیل می‌دهند.

کتاب «روی ماه دی» نوشته سیده مریم گلچمن، روایتی مستند از زندگی مرضیه خلیفه، مادر شهیدان نادر و صادق گنجی است؛ مادری که سه نسل یتیم‌داری کرده و در مسیر زندگی‌اش بارها داغ دیده، اما با صبر، تدبیر و ایستادگی، به نماد فرهنگ مقاومتی جنوب بدل شده است.

مسیر نویسندگی مجید قیصری نه از کتابخانه‌ها و کلاس‌های درس، بلکه از خیابان‌های انقلاب و تجربه‌های تلخ کودکی آغاز شد. او نویسنده‌ای است که جنگ، اسطوره و تاریخ را به زبان جهانی روایت می‌کند و در عین حال خود را «کارگر کلمات» می‌داند؛ کسی که هر روز با نوشتن، جهان انسانی را دوباره می‌سازد.

کتاب امروز نه حذف شده و نه همان جایگاه دیروز را دارد؛ میان خلاصه‌های چند دقیقه‌ای، قاب‌های اینستاگرامی و فایل‌های بی‌مجوز، رابطه ما با خواندن تغییر کرده است. مسئله اصلی بازگشت به گذشته نیست، بلکه بازتعریف تجربه کتاب‌خوانی در دل زندگی دیجیتال است.