پایگاه خبری سرمایه فردا

در بسیاری از میادین نفتی، همراه با نفت خام، حجم قابل توجهی گاز نیز از چاه خارج می‌شود. این گازها در صورت نبود زیرساخت‌های لازم برای جمع‌آوری، انتقال یا فرآورش، در مشعل‌ها سوزانده می‌شوند

بازگشایی هیجانی پتروشیمی‌های آسیب‌دیده با شفاف‌سازی ناقص، ریسک تازه‌ای برای سهامداران خرد و اعتماد بازار سرمایه ایجاد کرده است.

آغاز تولید گاز از میدان ACG، یک برد-برد-برد است. آذربایجان منابع درآمدی خود را متنوع‌تر می‌کند و به یک صادرکننده مهم گاز در منطقه تبدیل می‌شود. اروپا یک منبع مطمئن و نزدیک گاز غیرروسی پیدا می‌کند که به زیرساخت جدیدی نیاز ندارد.

ایران با داشتن ذخایر عظیم گاز و موقعیت جغرافیایی ممتاز، پتانسیل آن را دارد که به یکی از بزرگ‌ترین بازیگران منطقه‌ای و حتی جهانی در حوزه انرژی تبدیل شود. اما شرط این تحقق، تغییر نگرش از «مصرف‌گرایی انرژی» به «مدیریت راهبردی انرژی» است.

ذخایر گاز اروپا به شدت پایین است و تنگه هرمز هنوز به طور کامل باز نشده است. اروپا برای پر کردن انبارهای خود نیاز به واردات بی‌سابقه ال‌ان‌جی دارد، اما اختلال در تنگه هرمز و افزایش تقاضای جهانی، این کار را بسیار دشوار و گران کرده است.

انتظار می‌رود اکثر مجتمع‌های پتروشیمی تا حداکثر دو ماه آینده به مدار تولید بازگردند. این یک «خبر مثبت» برای بازار سرمایه و صنایع پایین‌دستی است. با این حال، «خسارت ۲ میلیارد دلاری» ناشی از عدم صادرات در این دو ماه، یک ضربه سنگین به درآمدهای ارزی کشور است.

اگر دولت به افزایش نرخ خوراک ادامه دهد و بازارهای جهانی نیز دچار رکود شوند، تاپیکو ممکن است با ۲ تا ۳ سال سودآوری پایین (و حتی زیان در برخی واحدها) مواجه شود.

سود خالص ۸۵ همتی تاپیکو مساله است که نسبت به درآمد ۶۵۰ همتی، بازدهی حدود ۱۳ درصد را نشان می‌دهد. این رقم در سال ۱۴۰۱ حدود ۱۸ درصد بود. یعنی بهره‌وری و سودآوری تاپیکو در حال کاهش است.

منطقه ویژه انرژی پارس جنوبی در عسلویه، بزرگ‌ترین قطب گازی جهان، هدف حملات هوایی قرار گرفته است. شرکت‌های مبین انرژی و دماوند انرژی که برق، آب و اکسیژن پتروشیمی‌های عسلویه را تأمین می‌کردند، بمباران شده‌اند. این دو شرکت که همانند فجر انرژی در ماهشهر عمل می‌کردند، قلب تپنده تأمین انرژی صنایع پایین‌دستی منطقه بودند.