پایگاه خبری سرمایه فردا

پس از درگیری ۱۲ روزه میان ایران و رژیم صهیونیستی، تمرکز دو طرف از حملات آفندی به بازسازی سامانه‌های پدافندی تغییر یافته است. در حالی که اسرائیل با تکیه بر فناوری‌های آمریکایی و بودجه‌ نظامی، شبکه‌های دفاعی خود را ترمیم می‌کند، ایران با استراتژی جدیدی شامل همکاری با چین و توسعه فناوری داخلی، در پی تقویت سپر دفاعی خود است. این رقابت تسلیحاتی پسا‌جنگ، می‌تواند سرنوشت موج دوم درگیری احتمالی را رقم بزند.

این جنگ موجب شد که ایران و جمهوری اسلامی به نوعی از رخوت و ناکارآمدی – که به‌هرحال در طول زمان برای سیستم‌های سیاسی پیش می‌آید – خارج بشود.

رهبر انقلاب در بیانی صریح، چالش اساسی جمهوری اسلامی ایران با قدرت‌های جهانی را نه در میدان‌های صرفاً نظامی، بلکه در تقابل بنیادین با رویکرد ایران به «دین» و «دانش» دانست. این گفتار راهبردی، جمهوری اسلامی را در جایگاه یک دولت پیشرفت‌خواه تعریف می‌کند که با تکیه بر علم و ایمان، الگویی جدید از قدرت ملی را در برابر نظم تثبیت‌شده و انحصارطلب بین‌المللی به نمایش گذاشته است.

ستاد ملی بازسازی خسارات جنگ تشکیل شد در آستانه بازسازی، ایران با زیان ۹۶۰۰ میلیاردی در صنعت هوایی و تخریب هزاران واحد مسکونی، نقشه ترمیم ملی را آغاز کرده است.

اقتصاد رژیم صهیونیستی در اثر جنگ با ایران روزانه حدود ۳۰۰ میلیون دلار خسارت مستقیم داده است. در مجموع حدود ۲۰ میلیارد دلار هزینه به این کشور به صورت مستقیم و غیر مستقیم تحمیل شده است.

در پی آسیب‌های گسترده به بافت مسکونی تهران، بررسی و مقایسه عملکرد شهرداری این شهر با نمونه‌های موفق جهانی، روایتی روشن از چالش‌ها و فرصت‌های بازسازی شهری ارائه می‌دهد. از فرماندهی بحران در استانبول و مشارکت مردمی در مکزیکوسیتی گرفته تا تجربه تجاری‌سازی در بیروت، مسیر تهران به سوی بازآفرینی شهری نیازمند بازنگری در سیاست‌گذاری و تقویت اعتماد عمومی است

در حال حاضر ۴ هزار آپارتمان آسیب دیده که ۵۰۰ واحد به ساخت مجدد نیاز دارند که اعتباری حدود ۴ هزار میلیارد تومان برای تکمیل بازسازی خانه های آسیب دیده نیاز دارند.

ژئواستراتژی، پیوندی حیاتی میان جغرافیا و استراتژی ملی است که درک درست و به‌موقع آن می‌تواند مسیر سیاست خارجی، امنیت ملی و جایگاه بین‌المللی کشورها را تعیین کند. این رویکرد تحلیلی، با تکیه بر عناصر پایدار جغرافیایی مانند جمعیت، منابع، موقعیت و ظرفیت‌های ملی، به دولت‌ها کمک می‌کند تا در رقابت‌های جهانی، تصمیماتی واقع‌بینانه و آینده‌نگر اتخاذ کنند. در جهانی که رقابت برای بقا و نفوذ بی‌وقفه ادامه دارد، ژئواستراتژی نه‌تنها ابزاری تحلیلی، بلکه ضرورتی راهبردی برای طراحی آینده ملت‌هاست.

سیاست های اقتصادی بر مبنای تجربه جنگ ۱۲ روزه باید تدوین شوند. اکنون زمان آن فرا رسیده است که مشارکت ملی نه‌تنها در قالب واکنش به بحران، بلکه به‌عنوان راهبردی ساختاری و دائمی در همه سطوح حاکمیتی نهادینه شود.