پایگاه خبری سرمایه فردا

طی کمتر از یک سال، ایران دو بار به لبه پرتگاه جنگ کشانده شده است. پرسش بنیادین اینجاست: چرا حتی ریگان تندرو یا جرج بوش پسر، که ایران را یکی از اضلاع «محور شرارت» می‌نامید، هرگز ماشه را علیه خاک ایران نکشیدند؟ آیا مانع آن‌ها صرفاً برآورد تجهیزاتی بود، یا متغیری نامرئی اما قدرتمندتر به نام اراده ملی؟ موساد در برآورد خود از مردم ایران دچار اشتباه فاحشی شد. تحلیلگران این نهاد اطلاعاتی، اعتراضات چند سال اخیر را به اشتباه تفسیر کردند. آنها تصور کردند که نارضایتی‌های اجتماعی، به معنای فروپاشی همبستگی ملی و آمادگی مردم برای کنار گذاشتن دفاع از خاک است. اما پنج هفته جنگ ثابت کرد که مردم ایران، با وجود همه مشکلات، همچنان از خاک خود دفاع می‌کنند.

نیروهای ویژه و یگان‌های چریکی ایران، متشکل از تیپ ۶۵ هوابرد ارتش ایران موسوم به «نوهد» و تیپ ویژه صابرین نیروی زمینی سپاه، برنامه‌ریزی گسترده‌ای را برای ضربه سخت، سریع و دردآور علیه آمریکایی‌ها تدارک دیده‌اند. به نظر می‌رسد نظامیان ایرانی یکی از مؤثرترین کنش‌ها را اقداماتی نظیر ربایش مقامات، نظامیان و تجار آمریکایی در روزهای آتی می‌دانند.

در عصر جنگ‌های ماهواره‌ای و موشک‌های نقطه‌زن، بسیاری تصور می‌کنند جغرافیا به تاریخ پیوسته است. اما واقعیت میدان، روایت دیگری دارد. رشته‌کوه‌های زاگرس با نقاط کور راداری و دره‌های ژرف، سدی تسخیرناپذیر در برابر مهاجمان هستند. تنگه هرمز با صخره‌ها و جزایر ایرانی، جغرافیا را از یک ابزار دفاعی به سلاح تهاجمی تبدیل کرده است. وسعت سرزمین نیز به ایران اجازه می‌دهد مراکز حساس خود را چنان توزیع کند که نابودی همزمان آنها غیرممکن باشد. 

دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران، با بازدید از این مجموعه، خسارات وارده را مستندسازی کرد. آسیب‌های جدی به کاخ موزه سبز (قدیمی‌ترین کاخ با قدمت بیش از یک قرن)، عمارت والی (کهن‌ترین بخش مجموعه مربوط به اواسط دوران قاجار) و موزه برادران امیدوار (تنها موزه جهانگردی ایران)، و همچنین خسارت به ۱۲ موزه و ۸۵ ساختمان کوچک و بزرگ مجموعه، از جمله این آسیب‌هاست. 

ایران زمانی به جنگ پایان می‌دهد که خود تصمیم بگیرد، نه زمانی که ترامپ برای آن تعیین کرده است. شروط ایران شامل پایان تجاوز و ترور توسط دشمن، ایجاد شرایط عینی برای عدم تکرار جنگ، پرداخت خسارت‌ها و غرامت، خاتمه جنگ در همه جبهه‌های مقاومت، و به رسمیت شناختن حق طبیعی و قانونی ایران بر تنگه هرمز است.

پایگاه تحلیلی میدل ایست مانیتور در گزارشی که توجه بسیاری از ناظران را به خود جلب کرده، از تغییر راهبردی عمیق در جنگ خاورمیانه خبر داده است. بر اساس این تحلیل، ایران با هدف قرار دادن دیمونا، عملاً به «سیم آخر» زده و دارد «دکترین مرد دیوانه» ترامپ را به خودِ آمریکا و اسرائیل بازمی‌گرداند.

رئیس جمعیت هلال‌احمر، با انتشار آخرین آمار خسارت‌های جنگ، تصویری تکان‌دهنده از مقیاس فاجعه ارائه داد. بر اساس این گزارش تا ۴ فروردین، ۸۲ هزار و ۴۱۷ واحد غیرنظامی دچار آسیب شده‌اند که شامل ۶۲ هزار و ۴۴۰ واحد مسکونی و ۱۹ هزار و ۱۸۷ واحد تجاری در استان‌های مختلف کشور است. استان تهران با ۲۵ هزار و ۲۸۰ واحد آسیب‌دیده، بیشترین خسارت را متحمل شده است. ۲۸۱ مرکز درمانی، ۴۹۸ مدرسه و ۱۷ مرکز هلال‌احمر نیز در حملات دشمن آسیب دیده‌اند. ۱۸۶۹ خانواده تهرانی در ۲۳ مجموعه اقامتی اسکان داده شده‌اند. این آمار نشان می‌دهد که جنگ نه فقط زیرساخت‌های نظامی، که زندگی روزمره میلیون‌ها ایرانی را هدف قرار داده است.

در چهارمین هفته جنگ خاورمیانه،  آمریکا و اسرائیل در یک همپوشانی عملیاتی، فرسایش زیرساخت‌های ایران را هدف قرار داده‌اند، در حالی که ایران با هدف قرار دادن تأسیسات همسایگان، ناخواسته در پازل «منطقه سوخته» بازی می‌کند.

جنگ ایران و آمریکا بیش از جنگ روسیه و اوکراین به بازارهای جهانی نفت آسیب زده است. دلیل این ادعا، بسته شدن تنگه هرمز است که روزانه ۲۰ درصد از نفت جهان از آن عبور می‌کرد. پیش از جنگ، روزانه حدود ۱۴ میلیون بشکه نفت از این آبراه عبور می‌کرد، اما اکنون این رقم به کمتر از ۴۰۰ هزار بشکه کاهش یافته است. این یعنی ۹۸ درصد کاهش ظرفیت، که ۱۵ برابر شوک نفتی ناشی از جنگ اوکراین است.