پایگاه خبری سرمایه فردا

قوی سیاه جامعه ایرانی، همان حمله همه‌جانبه آمریکا و اسرائیل بود. رویدادی نادر با تأثیری عظیم. سال‌ها بود که مقامات نظامی و سیاسی هشدار می‌دادند «دشمن در کمین است»، «تهدید جدی است»، «باید آماده باشیم». اما در ذهن بیشتر مردم، جنگ یک سناریوی دور از ذهن بود.

شهرداری تهران با بودجه ۱۸ هزار میلیاردی و اختیارات ویژه، جبران خسارات جنگی و بازسازی هزاران واحد آسیب‌دیده را آغاز کرده است.

سود فدراسیون روسیه از همین دو ماه جنگ و کشمکش اخیر را تخمین بزنید. گفته می‌شود این رقم به حدود ۳۱۲ میلیارد دلار رسیده است.

دوربین، سنگین‌ترین وسیله‌ای است که یک انسان می‌تواند حمل کند چون وزن تمام غصه‌هایی که ثبت می‌کند را روی شانه‌های عکاس می‌گذارد

حمله دشمن به ۱۷ بنای ملی تهران  پای یونسکو و شورای بین‌المللی موزه‌ها را به میان کشیده است. این موضوع از تجاوز عامدانه دشمن به تمدن و فرهنگ ایرانی حکایت دارد.

برخی از شهروندان پس از تخریب خانه‌هایشان به هتل‌ها منتقل شدند و زندگی موقت و پر از اضطراب را در اتاق‌های کوچک آغاز کردند

ایران در میدان قدرت سخت، از موشک و پهپاد تا مدیریت تنگه هرمز، بازیگری قابل‌اعتناست. اما در میدان روایت، همچنان بازنده است. محمد جامعی، کارشناس مسائل راهبردی، هشدار می‌دهد: ضعف رسانه‌ای فقط یک نقص ارتباطی نیست؛ یک خلأ راهبردی است که می‌تواند دستاوردهای نظامی را خنثی کند. از کودتای ۲۸ مرداد تا رخدادهای دی‌ماه، مرجعیت رسانه‌ای از داخل به خارج منتقل شده و طرف مقابل، رسانه را امتداد میدان نبرد می‌داند. حالا سؤال این است: بدون بازسازی مرجعیت، پیروزی در میدان سخت چه ارزشی دارد؟

در حالی که جنگ علیه ایران تمام کشورهای جهان را با بحران و ضررهای مختلف مواجه کرده، چین از این جنگ بهره برده است.

رونق جشن‌های کوچک خانگی پس از آتش‌بس، نشانه تاب‌آوری جامعه و تلاش مردم برای بازگرداندن شادی و کنترل زندگی است.