پایگاه خبری سرمایه فردا

با توجه به عملکرد فروردین و اردیبهشت، پیش‌بینی می‌شود شرکت کساوه در سال ۱۴۰۵ سودآوری قابل توجهی (احتمالاً چندین برابر سال ۱۴۰۴) داشته باشد.

تمرکز وزارت اقتصاد بر تأمین مالی بنگاه‌ها اگرچه موتور نوسازی صنایع را روشن کرده، اما بدون سرمایه‌گذاری جدی در تربیت نیروی انسانی متخصص، این حرکت به مقصد نخواهد رسید. ترکیب منابع مالی پایدار با آموزش و مهارت‌آموزی، کلید افزایش بهره‌وری، توسعه پایدار و حضور قدرتمند ایران در بازارهای جهانی است.

در نخستین سال اجرای برنامه هفتم، عملکرد بخش صنعت و معدن فاصله‌ای چشمگیر با اهداف تعیین‌شده دارد و این موضوع ناشی از ضعف سیاست‌گذاری وزارتخانه و بی‌توجهی به توان بخش خصوصی است.

مدیرعامل شرکت چادرملو، در نشست خبری با اصحاب رسانه با اشاره به گذشت ۹ ماه از استقرار تیم مدیریتی جدید، از دستاوردهای چشمگیر این مجموعه در حوزه‌های تولید، انرژی، آب، اکتشاف و تأمین مالی خبر داد. وی با تأکید بر عبور موفق از چالش‌های تأمین سنگ‌آهن و ناترازی انرژی، اعلام کرد که چادرملو با رشد ۶۱ درصدی درآمد و اجرای پروژه‌های نوآورانه، در مسیر افزایش تاب‌آوری صنعتی و تحقق اهداف توسعه پایدار گام برمی‌دارد.

مدیرعامل شرکت ملی صنایع مس ایران با هشدار نسبت به فاصله معنادار صنعت مس کشور از استانداردهای جهانی، خواستار اقدامات فوری و سرمایه‌گذاری گسترده برای توسعه این بخش شد. او با اشاره به نقش راهبردی مس در گذار انرژی و انقلاب دیجیتال، تأکید کرد که این فلز به دارایی استراتژیک اقتصاد جهانی تبدیل شده و ایران باید جایگاه خود را در زنجیره تأمین جهانی تثبیت کند.

رییس هیات‌عامل ایمیدرو با انتقاد از تمرکز سیاست‌های معدنی کشور بر استخراج، خواستار تغییر رویکرد به سمت تولید محصولات با ارزش‌افزوده بالا شد. او تأکید کرد که ضعف زیرساخت، فناوری فرسوده و نبود بازار داخلی پویا، مانع حضور ایران در زنجیره جهانی صنایع معدنی شده است.

در شرایطی که قیمت نفت و گاز روند افزایشی پیدا کرده اما صنعت زغال‌سنگ ایران در مسیر زیان قرار گرفته است!

به گزارش سرمایه فردا، شاخص ترین کنفرانس طلا و مس ۲۷ خردادماه توسط استیل پرایس در هتل المپیک برگزار می‌شود.

نسبت قیمت سیمان به میلگرد پس از سال‌ها نوسان، بار دیگر روند صعودی گرفته و به میانگین بلندمدت ۶ درصد نزدیک شده است. کاهش تولید سیمان و ورود آن به بورس کالا از عوامل اصلی این رشد بوده‌اند. در صورت ادامه کاهش تولید، این نسبت حتی می‌تواند از سطح میانگین بلندمدت فراتر رود و تأثیرات قابل‌توجهی بر بازار مصالح ساختمانی برجای بگذارد.