پایگاه خبری سرمایه فردا

تحولاتِ منطقه، بسیار سریع و پیچیده است. از یورش به خانه‌ی نمایندگانِ عراق تا تهدیدِ حوثی‌ها و خلع‌سلاحِ حزب‌الله، و از مذاکراتِ دوحه تا آزادسازیِ منابع، همه و همه، نشان‌دهنده‌ی یک بازیِ بزرگِ ژئوپلیتیکی است. بازارهایِ مالی، نیز در انتظارِ نتیجه‌ی این بازی هستند و گزارش‌هایِ قوی، تنها یک پشتوانه‌ی موقت برایِ بازار محسوب می‌شوند.

ضرب‌الاجل ۳۰ سپتامبر دولت عراق تنها یک موعد اداری نیست؛ بلکه آزمونی برای سنجش توان دولت عراق در ایجاد توازن میان مطالبات داخلی، روابط با آمریکا، مناسبات راهبردی با ایران و جایگاه گروه‌های مقاومت در ساختار آینده امنیتی این کشور خواهد بود.

پرونده‌ای که با اعترافات معاون سابق وزیر نفت گره خورد منجر به دستگیری تعداد زیادی از مقامات عراقی منجر شد.

خرمشهر با میلیارد‌ها ثروت به دست غارتگران بعثی افتاد؛ بنی‌صدر به مردم اعلام کرد که می‌خواهد شهر را برای پاکسازی نیروهای بعثی، بمباران کند...

در میانه کشمکش‌های سیاسی و مداخلات آشکار خارجی، علی الزیدی به‌عنوان گزینه‌ای مصالحه‌ای برای نخست‌وزیری عراق معرفی شد.

در آستانه انتخابات پارلمانی عراق، واشنگتن با طرحی چندلایه و هدفمند وارد میدان شده تا ساختار سیاسی بغداد را به سود خود بازتعریف کند. از فشار بر حشدالشعبی تا تلاش برای پیوستن عراق به پیمان ابراهیم، همه‌چیز نشان از رقابتی پنهان دارد؛ رقابتی که برای تهران، نه فقط سیاسی، بلکه امنیتی و وجودی است.

نشست اضطراری سران کشورهای اسلامی در دوحه، که در واکنش به تجاوز اسرائیل به قطر برگزار شد، نه‌تنها نتوانست پاسخی عملی به این حمله بی‌سابقه ارائه دهد، بلکه به نمادی از فروپاشی اراده جمعی جهان عرب در برابر تهدیدات منطقه‌ای بدل شد. در شرایطی که اسرائیل با چراغ سبز آمریکا به بازطراحی ژئوپلیتیک خاورمیانه می‌پردازد، اعراب همچنان درگیر بی‌تعریفی دشمن مشترک و ناتوانی در فعال‌سازی پیمان‌های دفاعی هستند. حمله به قطر، نه‌فقط یک تجاوز نظامی، بلکه ضربه‌ای به نقش منطقه‌ای این کشور و نشانه‌ای از پایان الگوی امنیتی غرب‌ساخته برای حاشیه خلیج فارس بود.

اظهارات اخیر بنیامین نتانیاهو درباره حمایت از پروژه توسعه‌طلبانه «اسرائیل بزرگ»، نه‌تنها بازتابی از تفکر افراطی صهیونیستی است، بلکه زنگ خطری برای تمام کشورهای عربی و اسلامی محسوب می‌شود. این طرح که ریشه در تفاسیر توراتی دارد، با هدف تسلط بر بخش‌های وسیعی از خاورمیانه، اکنون به‌طور رسمی از سوی نخست‌وزیر اسرائیل تأیید شده و با موجی از محکومیت‌های منطقه‌ای و واکنش‌های تند گروه‌های مقاومت مواجه شده است. این یادداشت، ابعاد سیاسی، دینی و امنیتی این پروژه را بررسی کرده و پیامدهای آن برای نظم منطقه‌ای را تحلیل می‌کند.

پیش‌بینی آینده نقش ایران و ترکیه در سوریه بسیار دشوار است، زیرا عوامل احتمال هر تغییری در سوریه ممکن است. در این مطلب سناریوها و دلایل بررسی شد.