پایگاه خبری سرمایه فردا

شرکت سرمایه‌گذاری سیمان تأمین (سیتا)، از زیرمجموعه‌های هلدینگ ۶۰تا، بیش از هفت ماه است که با سرپرستی محمدرضا محمدی اداره می‌شود، بدون آن‌که وضعیت مدیرعاملی آن مشخص شده باشد. این در حالی است که طبق ماده ۹۴ قانون مدیریت خدمات کشوری، دوره قانونی سرپرستی نباید از چهار ماه تجاوز کند. مقایسه عملکرد سیتا در سال ۱۴۰۴ با سال ۱۴۰۳ نشان می‌دهد که این بلاتکلیفی مدیریتی به کاهش هماهنگی در شرکت‌های زیرمجموعه و افت بهره‌وری منجر شده است.

شرکت سیمان سپاهان، از زیرمجموعه‌های سرمایه‌گذاری غدیر، با گذشت بیش از پنج ماه از انتصاب یحیی نصر اصفهانی به‌عنوان سرپرست، همچنان بدون مدیرعامل رسمی اداره می‌شود. در کنار افت ۲۰ درصدی تولید و کاهش بهره‌وری، این شرکت با دعوی حقوقی از سوی شهرداری دیزیچه و ترکیب هیئت‌مدیره‌ای فاقد تخصص صنعتی، در موقعیتی شکننده قرار گرفته است.

شرکت سرمایه‌گذاری و توسعه صنایع سیمان (سیدکو)، از زیرمجموعه‌های گروه توسعه ملی، با ترکیب مدیریتی متأثر از روابط سیاسی و تراکم مسئولیت‌های اجرایی، به نمونه‌ای از چالش‌های ساختاری در بنگاه‌های شبه‌دولتی تبدیل شده است. حضور هم‌زمان اعضای هیئت‌مدیره در پنج شرکت موازی و انتصاب چهره‌ای با مدرک سیاست‌گذاری عمومی در رأس هلدینگ، پرسش‌هایی درباره تخصص‌گرایی، بهره‌وری و استقلال راهبری این مجموعه ایجاد کرده است.

تحلیلگر بازار سرمایه، اردلان عزیززاده، با بررسی عملکرد مالی سیمان سپاهان در سال منتهی به شهریور ۱۴۰۳، چشم‌اندازی روشن از سودآوری این شرکت ارائه داده است. او معتقد است ترکیب فروش عملیاتی قوی، درآمدهای غیرعملیاتی از سرمایه‌گذاری‌ها، و سیاست تقسیم سود منظم، «سپاها» را به یکی از گزینه‌های جذاب برای سهامداران تبدیل کرده است.

با فرض کاهش محدود تولید و ثبات نسبی در نرخ فروش، شرکت سیمان تهران (ستران) چشم‌انداز سودآوری قابل قبولی را تا پایان سال مالی ارائه می‌دهد. در عین حال، تحلیل‌های بنیادی و تکنیکال نشان می‌دهند که سهم در محدوده‌ای حساس قرار گرفته و هرگونه تغییر در تقاضای بازار می‌تواند مسیر قیمتی آن را دستخوش تحول کند.

شرکت سیمان کارون، از زیرمجموعه‌های خانوادگی علاقبندیان، با توقف طرح‌های توسعه‌ای، بدهی‌های معوق در وضعیت بحرانی قرار گرفته است. در حالی که پروژه‌های تولیدی نیمه‌کاره مانده‌اند، منابع مالی کافی برای تکمیل آن‌ها فراهم نشده و حواشی مدیریتی نیز بر پیچیدگی شرایط افزوده‌اند.

در روزهایی که بازار سرمایه با افتی فراگیر و کاهش قیمت در اغلب نمادها مواجه است، صنعت سیمان برخلاف جریان غالب، با ثبت بازدهی چشمگیر و ثبات عملکرد، به نقطه‌ای امن برای سرمایه‌گذاران تبدیل شده است. رشد ۳۵۰ درصدی این صنعت در سه سال گذشته، در برابر رشد ۸۵ درصدی کل بازار، نشان می‌دهد که تحولات ساختاری مانند ورود به بورس کالا، چگونه می‌توانند مسیر یک صنعت را دگرگون کنند و آن را از رکود به رونق برسانند.

شرکت‌های سیمانی مانند سغرب و سبجنو با استراتژی مدیریت کلینکر توانسته‌اند اثرات قطعی برق را کاهش دهند، تا جایی که برخی کارخانه‌ها می‌توانند حتی با ۱۵ درصد برق مورد نیاز، تولید سیمان را ادامه دهند. در شرایطی که بازار سیمان با رشد تقاضا و محدودیت‌های انرژی روبرو است، برنامه‌ریزی مدیران این شرکت‌ها نشان می‌دهد که حفظ موجودی کلینکر می‌تواند کلید افزایش سودآوری در ماه‌های گرم باشد.

نسبت قیمت سیمان به میلگرد پس از سال‌ها نوسان، بار دیگر روند صعودی گرفته و به میانگین بلندمدت ۶ درصد نزدیک شده است. کاهش تولید سیمان و ورود آن به بورس کالا از عوامل اصلی این رشد بوده‌اند. در صورت ادامه کاهش تولید، این نسبت حتی می‌تواند از سطح میانگین بلندمدت فراتر رود و تأثیرات قابل‌توجهی بر بازار مصالح ساختمانی برجای بگذارد