پایگاه خبری سرمایه فردا

اگر ایران بتواند تنها ۲۰ درصد از پتانسیل خود را عملیاتی کند، ثروت سرانه ایران از ۵۵,۰۰۰ دلار به ۱۱۰,۰۰۰ دلار (بیش از دو برابر) افزایش می‌یابد و از عربستان نیز پیشی می‌گیرد. اگر ۵۰ درصد از پتانسیل عملیاتی شود، ثروت سرانه به ۲۷۵,۰۰۰ دلار می‌رسد و ایران را در ردیف کشورهایی مانند کویت و نروژ قرار می‌دهد.

پس از رسوایی واترگیت، حساسیت افکار عمومی نسبت به فساد سیاسی به اندازه‌ای بالا رفت که روسای‌جمهور ناچار شدند ساختارهای پیچیده اخلاقی و حقوقی برای جلوگیری از تعارض منافع ایجاد کنند.

یکی از پدیده‌های عجیب و غریب این روزها ظهور طبقه و قشری است که شاید در آمارهای کاغذی ثروتمند به نظر برسند یعنی املاک دارند اما درآمد نه!

فرزند پرحاشیه‌، سفیر سابق ایران؛ از سفر به ایبیزا با جت شخصی تا جنایت در پارتی شبانه و سوءاستفاده از کودکان زیر سن قانونی دوباره در فضای مجازی ترند شد.

داده‌های مرکز آمار ایران تصویر روشنی از یک واقعیت تلخ ارائه می‌دهند: اقتصاد ایران در ۱۴ سال گذشته، ثروتمندان را ثروتمندتر و فقرا را فقیرتر کرده است. میانگین ۱۰ درصدی کاهش هزینه، پشت خود دهک‌هایی را پنهان کرده که بیش از ۳۰ درصد از هزینه‌های خود را از دست داده‌اند و دهک‌هایی که حتی موفق به حفظ رفاه خود شده‌اند.

ایران با قرار گرفتن در رتبه هفتم جهان و برخورداری از ۲۹۲ هزار دلار ثروت طبیعی سرانه، در جمع کشورهایی قرار دارد که از نظر منابع زیرزمینی جزو غول‌های جهان محسوب می‌شوند. اما تجربه کشورهایی مانند عربستان، کانادا و استرالیا نشان می‌دهد که داشتن منابع فراوان به‌تنهایی کافی نیست؛ این مدیریت، جمعیت و کیفیت حکمرانی است که تعیین می‌کند ثروت طبیعی به رفاه تبدیل شود یا به فرصت از دست‌رفته.

ضعف GDP این است که حداکثرسازی آن اغلب به فعالیت‌هایی پاداش می‌دهد که به تضعیف حکمرانی دموکراتیک می‌انجامند. ثروتمند بودنِ افراطی تنها به معنای داشتن تعداد بیشتری خودرو، عمارت، هواپیما و قایق تفریحی نیست.

ثروتمندان بسیاری نیز جزایر گوناگونی را برای خود خریداری کرده‌اند اما می‌توان به نادرترین اتفاق در این بین ‌اشاره کرد. پیتر تیل، شریک مارک زاکربرگ در فیسبوک و پیر امیدیار در پی‌پل که علاقه داشت در تمام آب‌های آزاد، جزیره‌ای داشته باشد یک شهر غوطه‌ور بر آب ساخته ‌ که می‌تواند در هر جایی از آب‌های جهان محل سکونت او باشد. این شهر غوطه‌ور ۱۶۵ میلیون دلار برای تیل هزینه داشته است.

تازه‌ترین گزارش نابرابری جهانی نشان می‌دهد تمرکز بی‌سابقه ثروت در دست گروهی اندک، آینده اقتصادی و اجتماعی بشر را با تهدیدی جدی روبه‌رو کرده است؛ جایی که کمتر از یک‌هزارم درصد جمعیت، سه برابر کل ثروت نصف پایینی جهان را در اختیار دارند.