پایگاه خبری سرمایه فردا

کارنامه پتروشیمی‌های زنجیره الفین و پلیمر در آبان ۱۴۰۴ تصویری دوگانه از رشد و افت تولید ارائه داد. در حالی که آریاساسول، جم و قائد بصیر موتور محرک افزایش تولید بودند، تندگویان با سقوط ۱۴.۸ درصدی بیشترین افت را تجربه کرد و به بازنده اصلی این ماه تبدیل شد.

آبان ۱۴۰۴ برای صنعت پتروشیمی تصویری دوگانه داشت؛ پتروشیمی شازند با وجود حذف بنزین اکتان ۸۰ از سبد صادراتی توانست رشد تولید ثبت کند، اما در مقابل چند مجتمع بزرگ در زنجیره الفین و پلیمر با افت محسوس تولید مواجه شدند. این وضعیت نشان می‌دهد رقابت میان تولیدکنندگان شدت گرفته و فاصله عملکردی شرکت‌ها بیش از گذشته آشکار شده است.

بررسی جزئیات عملکرد 8 ماهه نشان می‌دهد شرکت‌هایی مانند شتوکا، شلعاب، کلر، شدوص، شصدف، شکربن و به‌ویژه شمواد به‌طور جدی از میانگین صنعت عقب مانده‌اند.

سه بخش پتروشیمی در 8 ماهه در مجموع عملکردی مثبت داشته‌اند: الفین اتیلن با رشد ۲۹ درصدی، اوره‌سازان با جهش ۷۶ درصدی و متانول با رشد ۵۲ درصدی.

برخی شرکت‌های شوینده مانند کیمیاتک عملکردی ضعیف‌تر از میانگین صنعت داشته‌اند و رشد محدود آنها در مقایسه با رهبران بازار، نشانه ضعف در مدیریت و توسعه بازار است.

بدهی ۲۰۰ هزار میلیارد تومانی صنایع پتروشیمی، نه‌تنها منابع هدفمندی یارانه‌ها را تهدید می‌کند، بلکه پرده از شبکه‌ای پیچیده از روابط سیاسی و اقتصادی برمی‌دارد که این شرکت‌ها را از پاسخگویی شفاف دور کرده و آنها را به یکی از کانون‌های رانت و نفوذ بدل ساخته است.

مدیرعامل پتروشیمی شیراز، با اشاره به فشارهای اقتصادی، بحران‌های انرژی و نوسانات سیاسی تأکید کرد که سه اصل کلیدی برای بازگشت اعتماد سرمایه‌گذاران تثبیت نرخ ارز، اصلاح نرخ بهره و ایجاد فضای امن سرمایه‌گذاری است. وی افزود که بدون اصلاحات داخلی و مدیریت هوشمندانه چالش‌های ژئوپولیتیکی، هیچ رونق پایداری در بازار سرمایه و صنعت پتروشیمی شکل نخواهد گرفت.

در جریان تعمیرات اساسی مجتمع پتروشیمی کارون، تیم بازرسی شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران، وضعیت رابر لاینینگ مخزن T-36823 را بررسی کرد. نتایج این ارزیابی نشان داد که پوشش محافظتی مخزن در وضعیت مطلوبی قرار دارد و تنها چند نقطه محدود نیازمند ترمیم جزئی است

در حالی‌که برنامه‌ریزی برای احداث فاز دوم منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی آغاز شده، روایت‌های رسمی از این طرح بیشتر بر اقتدار ملی و افتخارآفرینی دولت تمرکز دارند و نقش مردم به‌عنوان ذینفعان اصلی توسعه، در حاشیه قرار گرفته است.