پایگاه خبری سرمایه فردا

مبین انرژی سال‌هاست بار اصلی تأمین یوتیلیتی در منطقه ویژه پتروشیمی را به دوش می‌کشد، اما همین نقش حیاتی، وابستگی خطرناکی ایجاد کرده که کمتر درباره آن صحبت می‌شود. گزارش عملکرد ۱۰ ماهه شرکت از یک‌سو نشان‌دهنده تولید پایدار و درآمد قابل‌توجه است، اما از سوی دیگر پرسش‌هایی جدی درباره فرسودگی زیرساخت‌ها، فشار بر منابع آب و انرژی و نبود رقیب واقعی در این بازار انحصاری مطرح می‌کند؛ پرسش‌هایی که آینده صنعت پتروشیمی را به تصمیم‌های امروز مبین گره می‌زند.

اگرچه برخی نمادهای شیمیایی با جهش‌های چندبرابری سود در صدر جدول ایستاده‌اند، اما افت‌های سنگین و زیان‌های رو به افزایش در نمادهایی مانند شلیا، شدوص، ممسنی، دهدشت و کازرو نشان می‌دهد که این صنعت همچنان با مشکلات ساختاری، ضعف مدیریتی و بی‌ثباتی عملیاتی دست‌به‌گریبان است. رشدهای پرزرق‌وبرق نمی‌توانند واقعیت شکننده بخش بزرگی از این گروه را پنهان کنند.

اگرچه بخشی از پتروشیمی‌ها و پالایشی‌ها با سودهای خیره‌کننده و بازدهی‌های چندصددرصدی در صدر توجه بازار ایستاده‌اند، اما پشت این اعداد، واقعیتی نگران‌کننده پنهان است. افت‌های سنگین در نمادهایی مانند بوعلی، شخارک، شفن، مارون و آریا نشان می‌دهد که صنعت هنوز با مشکلات ساختاری، هزینه‌های رو به افزایش و وابستگی خطرناک به بازارهای جهانی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این گزارش تلاش می‌کند میان هیاهوی رشدها، صدای هشدار نمادهای منفی را نیز بلندتر کند.

گزارش ۹ ماهه گروه شوینده در ظاهر از جهش سودآوری و رشد چندصددرصدی برخی شرکت‌ها حکایت دارد، اما پشت این اعداد براق، واقعیتی نگران‌کننده پنهان است. در حالی که نمادهایی مثل کیمیاتک، قرن و پاکشو سودهای سنگین ثبت کرده‌اند، بخشی از این رشد نه حاصل توسعه واقعی بازار، بلکه نتیجه افزایش قیمت‌ها و فشار تورمی بر مصرف‌کننده است. از سوی دیگر، برخی شرکت‌ها همچنان با ضعف مدیریتی، هزینه‌های رو‌به‌افزایش و افت تقاضا دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ مسائلی که نشان می‌دهد سودهای امروز تضمینی برای فردا نیست و صنعت شوینده بیش از هر زمان دیگری نیازمند شفافیت، اصلاح ساختار و بازنگری در استراتژی‌های فروش است.

با توجه به نقش حیاتی یوتیلیتی‌ها در صنایع پتروشیمی، عملکرد شرکت مبین انرژی به‌طور مستقیم بر رقابت‌پذیری و پایداری تولید در کشور اثرگذار است.

خبرنگاران در بازدید از پتروشیمی نوری و مبین انرژی با ابعاد کمتر دیده‌شده صنعت پتروشیمی آشنا شدند؛ صنعتی که ۴۰ درصد صادرات غیرنفتی کشور را تأمین می‌کند و با پروژه‌های توسعه‌ای، بومی‌سازی گسترده و تحول دیجیتال، مسیر خودکفایی و رشد پایدار را دنبال می‌کند.

گزارش‌های عملکردی آبان و هشت‌ماهه ۱۴۰۴ نشان می‌دهد سه شرکت بزرگ پتروشیمی و نفتی کشور توانسته‌اند با مدیریت هوشمندانه تولید و فروش، جهش‌های قابل توجهی در درآمد و شاخص‌های کلیدی ثبت کنند. پتروشیمی نوری با رشد ۳۸ درصدی درآمد، مارون با افزایش ۶ درصدی تولید و نفت بهران با جهش ۹۷ درصدی درآمد روغن موتور بنزینی، تصویری روشن از توان رقابتی و بازارپذیری خود ارائه داده‌اند.

کارنامه پتروشیمی‌های زنجیره الفین و پلیمر در آبان ۱۴۰۴ تصویری دوگانه از رشد و افت تولید ارائه داد. در حالی که آریاساسول، جم و قائد بصیر موتور محرک افزایش تولید بودند، تندگویان با سقوط ۱۴.۸ درصدی بیشترین افت را تجربه کرد و به بازنده اصلی این ماه تبدیل شد.

آبان ۱۴۰۴ برای صنعت پتروشیمی تصویری دوگانه داشت؛ پتروشیمی شازند با وجود حذف بنزین اکتان ۸۰ از سبد صادراتی توانست رشد تولید ثبت کند، اما در مقابل چند مجتمع بزرگ در زنجیره الفین و پلیمر با افت محسوس تولید مواجه شدند. این وضعیت نشان می‌دهد رقابت میان تولیدکنندگان شدت گرفته و فاصله عملکردی شرکت‌ها بیش از گذشته آشکار شده است.