پایگاه خبری سرمایه فردا

داستان شهر کاشان، داستان ده‌ها شهر دیگر ایران است. فاجعه آن‌جا است که سیاست‌هایی که آغاز سقوط بودند، هنوز هم ادامه دارند.

بررسی خالص ارزش دارایی‌های (NAV) هلدینگ داروپخش در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که ارزش روز پرتفوی بورسی این شرکت به ۱۶,۵۴۳ میلیارد تومان رسیده است، در حالی که ارزش افزوده بورسی آن ۱۵,۷۴۴ میلیارد تومان برآورد شده است. علاوه بر آن، پرتفوی غیر بورسی شرکت ارزشی بالغ بر ۱,۸۹۸ میلیارد تومان دارد. NAV هر سهم "وپخش" برابر با ۲۳,۰۷۱ ریال و نسبت P/NAV روز شرکت ۵۶ درصد محاسبه شده است، که نشان‌دهنده جایگاه این هلدینگ در صنعت داروسازی و فرصت‌های بالقوه برای سرمایه‌گذاران است.

پس از چندین دور رسیدگی قضایی، دادگاه رأی قطعی به انتقال سند زمین ۴۱٬۳۱۷ متر مربعی به فولاد کاویان صادر کرد، اما نورد و لوله اهواز همچنان در تلاش برای ابطال این حکم است. پرونده که از سال ۱۳۹۹ آغاز شده، با تغییرات مختلف در رأی دادگاه تجدیدنظر همراه بود، اما در نهایت شرکت نورد و لوله اهواز محکوم به انتقال سند شد. با این حال، این شرکت اعلام کرده که از سایر راه‌های قانونی برای اعتراض به رأی صادره استفاده خواهد کرد.

داده‌های اقتصادی جدید نشان می‌دهد که تعداد مدعیان بیمه بیکاری آمریکا به ۲۴۱٬۰۰۰ افزایش یافته، در حالی که رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) در سه‌ماهه اول سال ۲۰۲۵ به منفی ۰.۳ درصد رسیده است. این نخستین کاهش رشد اقتصادی از سال ۲۰۲۲ محسوب می‌شود و هم‌زمان، احساسات مصرف‌کنندگان به پایین‌ترین سطح در پنج سال اخیر سقوط کرده است. با افزایش نگرانی‌ها درباره آینده اقتصاد آمریکا، احتمال رکود در سال ۲۰۲۵ به ۷۱ تا ۷۴ درصد رسیده است، که می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر بازارهای مالی و سیاست‌های پولی فدرال رزرو داشته باشد.

سازمان بازرسی در بررسی نحوه توزیع و برداشت گاز اتیلن توسط شرکت‌های متصل به خط لوله اتیلن غرب، مغایرت‌های جدی در داده‌های مصرف پتروشیمی غدیر را شناسایی کرده است. گزارش‌ها نشان می‌دهند که در سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲، ابزارهای دقیق کنتور ورودی دستکاری شده‌اند، که منجر به ثبت داده‌های غیرواقعی و سود واهی برای این شرکت بورسی شده است. پس از ورود بازرسان، میزان مصرف اتیلن به‌طور ناگهانی سه برابر شد، که تأثیر مستقیمی بر سهامداران خرد و درآمدهای دولتی داشته است. اکنون سازمان بازرسی با قید فوریت خواستار شفاف‌سازی و معرفی افراد دخیل در این تخلف شده است.

در فروردین‌ماه ۱۴۰۴، بانک‌ها مجموعاً ۴,۲۹۴ هزار میلیارد ریال تسهیلات به بخش‌های مختلف اقتصادی پرداخت کرده‌اند. بخش صنعت و معدن با دریافت ۴۷.۱ درصد از کل تسهیلات، بیشترین سهم را به خود اختصاص داده است، در حالی که مصرف‌کنندگان نهایی (خانوارها) ۲۲.۸ درصد از این اعتبارات را دریافت کرده‌اند. بیش از ۶۶ درصد از این منابع صرف تأمین سرمایه در گردش کسب‌وکارها شده و خانوارها عمدتاً برای خرید کالاهای مصرفی، خودرو و دریافت وام‌های ضروری از تسهیلات بانکی استفاده کرده‌اند. تمرکز بانک‌ها بر حمایت از واحدهای اقتصادی و تقویت بخش تولید نشان‌دهنده رویکردی هدفمند در تأمین مالی بخش‌های مختلف است.

با شدت گرفتن تحولات سیاسی و اقتصادی، بازارهای مالی شاهد نوسانات قابل‌توجهی بوده‌اند. تصویب FATF به هفته آینده موکول شده، کاهش درآمد نفتی کشور فشارهای اقتصادی را افزایش داده، و تحریم‌های جدید علیه نفتکش‌های ایرانی اعمال شده است. در همین حال، ورود سرمایه به بورس و عبور شاخص کل از کانال چهار‌ساله خود، نشانه‌هایی از تغییر رویکرد سرمایه‌گذاران به بازار سهام ارائه داده است. با نزدیک شدن به مراحل حساس مذاکرات، سرنوشت اقتصادی ایران در گرو تصمیمات سیاسی قرار دارد و سرمایه‌گذاران در انتظار سیگنال‌های قطعی از آینده توافق هستند.

با ادامه تنش‌های سیاسی و عدم قطعیت در مذاکرات ایران و آمریکا، بازارهای مالی دستخوش نوسانات شدید شده‌اند. نرخ دلار، قیمت طلا و ارزش زعفران در بورس کالا، به‌طور مستقیم تحت تأثیر تحولات دیپلماتیک قرار دارند. در صورت توافق، احتمال کاهش نرخ ارز و تثبیت بازارهای مالی وجود دارد، اما در صورت شکست مذاکرات، تنش‌های اقتصادی می‌توانند روند صعودی دلار و کاهش جذابیت سایر دارایی‌ها را رقم بزنند. در این شرایط، سرمایه‌گذاران باید با استراتژی‌های متعادل، دارایی‌های خود را مدیریت کنند تا از نوسانات غیرمنتظره آسیب نبینند.

فضای رسانه‌ای جهانی تصویر یک توافق قریب‌الوقوع را ترسیم می‌کند، اما از سوی دیگر، ابهامات استراتژیک و تناقضات رفتاری ترامپ نشان می‌دهد که نتیجه مذاکرات همچنان نامشخص است. تصمیم واشنگتن برای اعمال فشار بیشتر بر برنامه هسته‌ای ایران و تعیین تکلیف اورانیوم ۶۰ درصدی، از اهداف کلیدی این مذاکرات محسوب می‌شود. در حالی که گروه‌های ذینفع داخلی از تحریم‌ها بهره‌برداری کرده‌اند، ساختار سیاسی ایران ممکن است در نهایت مسیر توافق را هموار سازد. اما پرسش اساسی باقی می‌ماند: آیا این مذاکرات به یک توافق نهایی ختم خواهد شد، یا صرفاً ابزاری برای سنجش میزان انعطاف طرفین است؟