پایگاه خبری سرمایه فردا

تورم خوراکی‌ها نه‌تنها قدرت خرید خانوارهای کم‌درآمد را فرسوده کرده، بلکه با کاهش تقاضای مؤثر، رکود مصرفی و افت تولید، کل اقتصاد را تهدید می‌کند.

در آستانه واگذاری دومین خودروساز بزرگ کشور، پرسش‌های جدی درباره نحوه انتقال مالکیت، اهلیت خریداران و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی این تصمیم مطرح شده است. تجربه‌های تلخ خصوصی‌سازی در ایران نشان می‌دهد که واگذاری بدون برنامه، نظارت و تعهد توسعه‌محور، می‌تواند به فروپاشی صنعتی، افزایش قیمت‌ها و بحران اشتغال منجر شود. سایپا، با تمام ظرفیت‌هایش، در نقطه‌ای ایستاده که می‌تواند آغازگر اصلاحات ساختاری باشد—یا قربانی بی‌تدبیری مدیریتی.

در دل یک کلان‌شهر ۱۲ میلیون نفری، مدیریت پسماند دیگر فقط یک وظیفه اداری نیست؛ به بحرانی روزمره تبدیل شده که از کمبود پاکبان تا چالش‌های زیست‌محیطی آرادکوه، همه‌چیز را درگیر کرده است. حالا شهرداری تهران با طرح‌هایی چون «نوماند» و کمپین‌های مردمی، تلاش می‌کند این چرخه را دوباره به حرکت درآورد—اما مسیر پاکیزگی، بدون همراهی شهروندان، ناتمام خواهد ماند

دیدار اخیر رئیس فدراسیون جهانی خوجه‌های اثنی‌عشری با آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی، نام طایفه‌ای را بر سر زبان‌ها انداخت که برای بسیاری ناشناخته بود. جماعتی با ریشه‌های هندی، تاریخی چندصد ساله، و پیوندی عمیق با مذهب شیعه که حالا در سراسر جهان پراکنده‌اند و با انسجامی مثال‌زدنی، هویت دینی و فرهنگی خود را حفظ کرده‌اند.

در مجمع عمومی سازمان ملل، بنیامین نتانیاهو با لحنی تهاجمی از ادامه جنگ در غزه دفاع کرد و خواستار «اتمام کار» حماس شد. اما آنچه در صحن سازمان ملل رخ داد، بیش از آنکه نمایش اقتدار باشد، نشانه‌ای از انزوای دیپلماتیک اسرائیل بود. ده‌ها نماینده سالن را ترک کردند، معترضان در خیابان‌های نیویورک تجمع کردند، و ادعاهای نخست‌وزیر اسرائیل با موجی از راستی‌آزمایی‌های بین‌المللی روبه‌رو شد.

در شامگاه شنبه ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵، دستور اعزام نیروهای فدرال به پورتلند از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده، موجی از واکنش‌های سیاسی، حقوقی و اجتماعی را به‌دنبال داشت. این تصمیم، که با تأکید بر استفاده از «قوه قهریه کامل» همراه بود، در شرایطی اتخاذ شد که آمارهای رسمی از کاهش جرایم خشونت‌آمیز خبر می‌دهند. اکنون، پورتلند به نقطه‌ای بحرانی در تقابل میان دولت فدرال و مقامات محلی تبدیل شده است—آزمونی برای دموکراسی، حقوق مدنی و انسجام ملی.

به گزارش سرمایه فردا، در روزهای پایانی سپتامبر، پورتکاول دیگر آن شهر آرام ساحلی نیست؛ خیابان‌هایش پر می‌شود از کت‌های چرم، عینک‌های آفتابی بزرگ، و صدای جاودانه الویس پریسلی. فستیوال الویس پورتکاول، که در سال ۲۰۰۴ با

در حالی که آمریکا و تروئیکای اروپایی از فعال‌سازی مکانیسم اسنپ‌بک و بازگشت قطعنامه‌های شورای امنیت علیه ایران سخن می‌گویند، تهران، مسکو و پکن این اقدام را فاقد وجاهت حقوقی دانسته و آن را نمادی از شکاف عمیق میان حقوق بین‌الملل و منطق قدرت در سیاست جهانی می‌دانند. دو روایت متضاد، یک بحران مشترک، و آینده‌ای که بیش از هر زمان دیگری به توازن دیپلماسی و قدرت وابسته شده است.

در ساعت ۳:۳۰ بامداد، قطعنامه‌های تعلیق‌شده شورای امنیت علیه ایران به‌طور رسمی بازگشتند؛ اما این بازگشت، نه با اجماع جهانی همراه بود و نه با پذیرش حقوقی از سوی تهران، مسکو و پکن. آنچه در ظاهر یک اقدام حقوقی به نظر می‌رسد، حالا به صحنه‌ای از تقابل دیپلماتیک و شکاف عمیق میان شرق و غرب بدل شده است—تقابلی که مشروعیت نهادهای بین‌المللی را نیز به چالش کشیده است.