در دل خاک ایران، ثروتی نهفته است که اگر از بند فرسودگی و فناوری‌گریزی رها شود، می‌تواند موتور محرک اقتصاد ملی باشد. معادن، به‌ویژه در حوزه سنگ‌آهن، نه‌تنها ظرفیت جایگزینی درآمدهای نفتی را دارند، بلکه با هوشمندسازی و تحول فناورانه، می‌توانند ایران را به بازیگری مؤثر در بازار جهانی تبدیل کنند. اکنون زمان آن رسیده که نگاه به معدن، از استخراج سنتی به بهره‌برداری هوشمند تغییر یابد—تغییری که آینده صنعتی کشور را رقم خواهد زد.

شرکت فارسیت اهواز، از واحدهای فرعی هلدینگ شستا، طی سه سال و نیم گذشته چهار مدیرعامل و سرپرست را تجربه کرده است. این تغییرات مکرر در رأس مدیریت، در کنار عدم به‌روزرسانی اطلاعات رسمی شرکت، نشانه‌ای از بی‌ثباتی راهبری، ضعف در ارتباطات سازمانی و اختلال در سیاست‌گذاری اجرایی است.

شرکت سیمان سپاهان، از زیرمجموعه‌های سرمایه‌گذاری غدیر، با گذشت بیش از پنج ماه از انتصاب یحیی نصر اصفهانی به‌عنوان سرپرست، همچنان بدون مدیرعامل رسمی اداره می‌شود. در کنار افت ۲۰ درصدی تولید و کاهش بهره‌وری، این شرکت با دعوی حقوقی از سوی شهرداری دیزیچه و ترکیب هیئت‌مدیره‌ای فاقد تخصص صنعتی، در موقعیتی شکننده قرار گرفته است.

شرکت سرمایه‌گذاری و توسعه صنایع سیمان (سیدکو)، از زیرمجموعه‌های گروه توسعه ملی، با ترکیب مدیریتی متأثر از روابط سیاسی و تراکم مسئولیت‌های اجرایی، به نمونه‌ای از چالش‌های ساختاری در بنگاه‌های شبه‌دولتی تبدیل شده است. حضور هم‌زمان اعضای هیئت‌مدیره در پنج شرکت موازی و انتصاب چهره‌ای با مدرک سیاست‌گذاری عمومی در رأس هلدینگ، پرسش‌هایی درباره تخصص‌گرایی، بهره‌وری و استقلال راهبری این مجموعه ایجاد کرده است.

سیدمحمد رضوی مهرآبادی هم‌زمان در سه جایگاه کلیدی صنعت فولاد کشور حضور دارد: رئیس هیئت‌مدیره مجتمع فولاد خراسان، مدیرعامل شرکت معدنی و صنعتی فولاد شرق خراسان، و عضو هیئت‌مدیره فولاد هرمزگان جنوب. در حالی که ساختار مدیریتی مجتمع فولاد خراسان با بلاتکلیفی در سمت مدیرعامل مواجه است، وابستگی این مجموعه به صندوق بیمه اجتماعی کشاورزان، روستاییان و عشایر تحت مدیریت حامد قادرمرزی، پرسش‌هایی درباره استقلال صنعتی و کارآمدی راهبری ایجاد کرده است.

شرکت تولید دارو، از زیرمجموعه‌های گروه دارویی برکت تحت مدیریت حسن جلیلی، با توقف کامل فعالیت‌های تولیدی از سال ۱۳۸۸ تاکنون، صرفاً از طریق اجاره کارخانه و ماشین‌آلات درآمدزایی می‌کند. با وجود غیرفعال بودن، این شرکت همچنان با ساختار هیئت‌مدیره پنج‌نفره و هزینه‌های جاری، به‌عنوان یک واحد رسمی در گروه برکت باقی مانده است.

شرکت تولید ژلاتین کپسول ایران، از زیرمجموعه‌های تیپیکو، با کاهش ۱۶ درصدی تولید در پنج‌ماهه نخست سال و انتصاب‌های غیرتخصصی در سطح هیئت‌مدیره و مدیریت اجرایی، در موقعیتی پرچالش قرار گرفته است. این تحولات، زیر نظر محمد نادری علیزاده، مدیرعامل تیپیکو، نشانه‌هایی از ضعف در سیاست‌گذاری منابع انسانی و افت بهره‌وری عملیاتی را آشکار کرده‌اند.

شرکت لبنیات و بستنی دومینو، تحت مالکیت فرامرز پایداری، با ثبت ۴۶۸ میلیارد تومان بدهی غیرجاری نزد بانک کارآفرین، در معرض بحران نقدینگی و نظارت بانکی قرار گرفته است. این برند که در سال ۱۳۹۰ توسط برادر بنیان‌گذار میهن تأسیس شد، اکنون با چالش‌های مالی و ساختاری روبه‌روست.

با ثبت تورم نقطه‌ای ۴۶ درصدی در بازار لوازم خانگی، این بخش از اقتصاد ایران به یکی از پرچالش‌ترین حوزه‌های مصرفی تبدیل شده است؛ در حالی که تقاضا کاهش یافته، قیمت‌ها همچنان صعودی‌اند و نبود نظارت مؤثر، انحصار داخلی و ضعف سیاست‌های تجاری، چرخه‌ای از تورم و رکود را رقم زده‌اند.