خورشید در تالار شیشه‌ای

خورشید در تالار شیشه‌ای

صندوق پروژه نیروگاه خورشیدی «سولار» یک نقطه عطف در تأمین مالی انرژی‌های تجدیدپذیر و هدایت نقدینگی به سمت تولید است. این صندوق با جذب سرمایه‌های سرگردان، هم به کاهش ناترازی برق کمک می‌کند و هم به مردم امکان می‌دهد در یک دارایی شفاف و درآمدزا سرمایه‌گذاری کنند.

به گزارش سرمایه فردا، ناترازی برق، شاید بالاخره یک راه‌حل مردمی پیدا کرد. نخستین صندوق پروژه نیروگاه خورشیدی با نام «راهبرد انرژی فردا» و نماد «سولار» به بازار سرمایه آمده است. این یعنی سرمایه‌های کوچک و سرگردان مردم، به جای اینکه در سفته‌بازی گم شوند، حالا می‌توانند در احداث نیروگاه‌های خورشیدی در سیستان و بلوچستان سهیم شوند. نیروگاه‌هایی که هم به رفع ناترازی برق کشور کمک می‌کنند و هم یک دارایی واقعی و درآمدزا برای سرمایه‌گذار خواهند بود. این بار، پول مردم با نور خورشید گره خورده است.

چرا بازار سرمایه به خورشید روی آورد؟

ناترازی برق در ایران به یک بحران تمام‌عیار تبدیل شده است. تابستان ۱۴۰۳، اوج تقاضا به حدود ۸۰ هزار مگاوات رسید، در حالی که ظرفیت عملی تولید فقط بین ۵۸ تا ۶۱ هزار مگاوات بود و ناترازی ۱۸ تا ۲۰ هزار مگاواتی رقم خورد. پیش‌بینی می‌شود این ناترازی در تابستان ۱۴۰۴ به بیش از ۲۰ هزار مگاوات برسد. سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های جدید، به ویژه انرژی‌های تجدیدپذیر، دیگر یک انتخاب نیست؛ یک الزام است.

از سوی دیگر، نقدینگی سرگردان در اقتصاد که همیشه به دنبال فرار از تورم بوده، با داغ شدن بورس، فرصتی برای ورود به پروژه‌های مولد پیدا کرده است. صندوق‌های پروژه، سرمایه‌های خرد و کلان را به صورت شفاف و ساختاریافته، به سمت اجرای پروژه‌های واقعی هدایت می‌کنند. اینجا همان نقطه‌ای است که بورس و انرژی به هم می‌رسند.

صندوق «سولار» چطور کار می‌کند و چقدر سود می‌دهد؟

صندوق پروژه «راهبرد انرژی فردا» با هدف احداث سه نیروگاه خورشیدی ۲۰ مگاواتی در استان سیستان و بلوچستان (گوهرکوه، خاش و میرجاوه) با ظرفیت کل ۶۰ مگاوات راه‌اندازی شده است. منطقه‌ای که امید می‌رود این پروژه، گامی هرچند کوچک برای بهبود زندگی در آن باشد.

نکته جالب این است که نیروگاه گوهرکوه از نظر عملیاتی جلوتر است و برآورد می‌شود در دی یا بهمن ۱۴۰۴ برق تولیدی آن وارد مدار شود. دو نیروگاه دیگر هم پس از پذیره‌نویسی، عملیات اجرایی خود را آغاز می‌کنند. یعنی سرمایه‌گذار از همان ماه‌های ابتدایی، در یک پروژه در حال بلوغ سهیم است.

سود صندوق از فروش برق تأمین می‌شود. سه نیروگاه مجموعاً سالانه حدود ۱۲۴ میلیون کیلووات‌ساعت برق تولید می‌کنند. برق تولیدی از دو مسیر فروخته می‌شود: قرارداد با ساتبا و عرضه در تابلو برق سبز بورس انرژی. قیمت برق در این بازار حدود ۷ سنت به ازای هر کیلووات‌ساعت بوده است. با تضمین خرید برق توسط ساتبا، سودآوری پروژه تا حد زیادی قابل پیش‌بینی است.

از صندوق تا سهام؛ یک تحول کامل

یکی از ویژگی‌های مهم این صندوق، تبدیل شدن آن به یک شرکت بورسی است. پس از تکمیل پروژه و طی مراحل پذیرش، نیروگاه می‌تواند به یک شرکت سهامی عام تبدیل شود و سهام آن در بورس قابل معامله باشد. یعنی سرمایه‌گذار از امروز در ساخت نیروگاه سهیم می‌شود و در آینده، مالک بخشی از یک شرکت نیروگاهی پذیرفته‌شده در بورس خواهد بود. سود فروش برق و رشد ارزش دارایی، هر دو به جیب سرمایه‌گذار می‌رود.

صندوق پروژه نیروگاه خورشیدی «سولار» یک نقطه عطف در تأمین مالی انرژی‌های تجدیدپذیر و هدایت نقدینگی به سمت تولید است. این صندوق با جذب سرمایه‌های سرگردان، هم به کاهش ناترازی برق کمک می‌کند و هم به مردم امکان می‌دهد در یک دارایی شفاف و درآمدزا سرمایه‌گذاری کنند. حرکت‌هایی از این جنس نشان می‌دهد بازار سرمایه می‌تواند فراتر از یک تالار معاملات سهام عمل کند و به موتور توسعه زیرساخت‌های کلیدی کشور تبدیل شود. در شرایطی که کشور به شدت به سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی نیاز دارد، این صندوق می‌تواند الگویی برای پروژه‌های مشابه در سایر نقاط کشور باشد.

دیدگاهتان را بنویسید