در ارزش‌گذاری هلدینگ‌ها که بر اساس خالص ارزش داراییها (NAV) انجام می‌شود، ضروری است که پریمیوم‌های سیت مدیریتی صفر شوند و تحلیلگران، تنها بر اساس ارزش واقعی دارایی‌ها و عملکرد عملیاتی شرکت‌ها، به ارزش‌گذاری بپردازند.

به گزارش سرمایه فردا، در روزهای اخیر، بحث ارزش‌گذاری هلدینگ‌ها و اعمال پریمیوم (اضافه‌ارزش) برای «سیت مدیریتی» (صندلی مدیریت) در شرکت‌های عرضه اولیه، داغ شده است. اما آیا داشتن یک کرسی در هیئت‌مدیره، واقعاً ارزش اضافی برای هلدینگ ایجاد می‌کند؟ تحلیلگران مالی معتقدند که این رویکرد، نه تنها منطق مالی ندارد، بلکه می‌تواند به ارزش‌گذاری‌های اشتباه و تصمیمات سرمایه‌گذاری نادرست منجر شود. در این گزارش، به بررسی این موضوع و دلایل رد اعمال پریمیوم برای سیت مدیریتی می‌پردازیم.

سیت مدیریتی؛ ابزاری کنترلی، نه ارزش‌آفرین

در ارزش‌گذاری هلدینگ‌ها، برخی تحلیلگران به‌اشتباه، «سیت مدیریتی» را به‌عنوان یک عامل ارزش‌آفرین در نظر می‌گیرند و درصدی (معمولاً ۲۰ تا ۳۰ درصد) به ارزش سهام شرکت‌های زیرمجموعه اضافه می‌کنند. اما این رویکرد، از منظر مالی و حسابداری، کاملاً غلط است. سیت مدیریتی، صرفاً یک ابزار کنترلی حسابداری است که امکان اعمال نفوذ در تصمیمات شرکت را فراهم می‌کند، اما به‌خودی‌خود، ارزش اضافی به ترازنامه و دارایی‌های هلدینگ اضافه نمی‌کند.

اگر شرکت خوب اداره می‌شود؛ ارزش کنترل، صفر است

در حالتی که شرکت زیرمجموعه به بهترین شکل ممکن اداره می‌شود و عملکرد مطلوبی دارد، ارزش کنترل (و در نتیجه، سیت مدیریتی) تقریباً صفر است. زیرا نیازی به تغییر در ساختار مدیریتی یا استراتژی شرکت وجود ندارد و هلدینگ، هیچ ارزش افزوده‌ای از طریق اعمال کنترل، ایجاد نمی‌کند.

اگر شرکت بد اداره می‌شود؛ ارزش سیت، نزدیک به صفر

حتی اگر شرکت زیرمجموعه، عملکرد ضعیفی داشته باشد، اما هلدینگ تنها ۱ سیت از ۵ سیت هیئت‌مدیره را در اختیار داشته باشد و سهامدار عمده دیگری کنترل مطلق را در دست داشته باشد، احتمال تغییر ساختار توسط هلدینگ، نزدیک به صفر است. در چنین شرایطی، ارزش آن سیت مدیریتی نیز نزدیک به صفر خواهد بود و اعمال پریمیوم برای آن، کاملاً بی‌معناست.

رد پریمیوم در متون مالی؛ یک اشتباه رایج

در متون مالی و استانداردهای حسابداری، اعمال یک نرخ ثابت (مثلاً ۲۰ یا ۳۰ درصد) به‌عنوان پریمیوم برای سیت مدیریتی، به‌صراحت رد شده است. زیرا این رویکرد، بدون توجه به شرایط واقعی شرکت (نحوه اداره، ترکیب سهامداران و قدرت نفوذ هلدینگ)، ارزشی واهی ایجاد می‌کند و می‌تواند منجر به ارزش‌گذاری‌های اشتباه شود.

توصیه نهایی؛ پریمیوم‌ها صفر شوند

در ارزش‌گذاری هلدینگ‌ها که بر اساس خالص ارزش داراییها (NAV) انجام می‌شود، ضروری است که پریمیوم‌های سیت مدیریتی صفر شوند و تحلیلگران، تنها بر اساس ارزش واقعی دارایی‌ها و عملکرد عملیاتی شرکت‌ها، به ارزش‌گذاری بپردازند. این رویکرد، شفافیت بیشتری به بازار می‌دهد و از تصمیمات سرمایه‌گذاری بر اساس ارقام غیرواقعی جلوگیری می‌کند. سرمایه‌گذاران باید با دقت به این موضوع توجه کنند و از اعتماد به ارزش‌گذاری‌هایی که بر اساس پریمیوم‌های سیت مدیریتی انجام می‌شود، خودداری کنند.