پایگاه خبری سرمایه فردا

بازار سرمایه ایران در روزهای اخیر میان هیجان‌های مقطعی و صف‌های خرید و فروش نوسان داشته است؛ اما در پس این رفت‌و‌برگشت‌ها، گروه‌های بزرگ همچنان توانسته‌اند مسیر مثبت خود را حفظ کنند و برخی نمادها حتی با صف خرید سنگین همراه شوند

بازار سرمایه در روزهای اخیر با شروعی متعادل و حرکت تدریجی به سمت رشد همراه بوده است. در حالی که برخی نمادهای بانکی و پالایشی توانستند توجه خریداران را جلب کنند، کارشناسان معتقدند ادامه مسیر صعودی بازار نیازمند یک محرک جدی است. تجربه سال گذشته نشان می‌دهد بدون پیشران تازه، شاخص در محدوده‌ای ثابت نوسان خواهد کرد.

کارشناسان معتقدند که آینده بازار سرمایه ایران بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر تصمیمات سیاسی،تحولات ژئوپولیتیکی و سیاست‌های کلان اقتصادی قرار دارد و تا زمان ثبات، ورود پول موقت است.

بورس تهران در روز یکشنبه ۲۵ آبان با عملکردی فراتر از انتظار ظاهر شد؛ شاخص کل با رشد بیش از ۳۴ هزار واحد به سطح ۳ میلیون و ۴۰ هزار واحد رسید و حمایت ۳ میلیون و ۱۰۰ هزار واحد را تثبیت کرد. ورود ۶۴۰ میلیارد تومان پول حقیقی، افزایش سرانه خرید و تقویت گروه‌های پالایشی و شیمیایی، مهم‌ترین نشانه‌های این روز معاملاتی بودند که امید تازه‌ای به بازار بخشید.

برآوردها نشان می‌دهد گردش مالی شبانه تهران می‌تواند به چند میلیارد دلار در سال برسد؛ ظرفیتی که در صورت مدیریت درست می‌تواند به موتور اشتغال، رونق گردشگری و افزایش کیفیت زندگی شهری بدل شود. با این حال، نبود قوانین شفاف، کمبود زیرساخت‌های امنیتی و مقاومت‌های فرهنگی، این فرصت را به چالشی جدی برای سیاست‌گذاران شهری تبدیل کرده است.

بازار سرمایه بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر سیاست‌های بازارساز و رفتار نوسان‌گیرهاست؛ شاخص‌ها در محدوده‌ای محدود بالا و پایین می‌شوند و تنها بازدهی کوتاه‌مدت جواب می دهد.

جلسه حساس فدرال رزرو و انتشار گزارش‌های ماهانه شرکت‌ها می‌توانند مسیر آینده بازارهای جهانی و بورس تهران را تعیین کنند. در حالی که طلا و سهام جهانی تحت تأثیر سیاست‌های پولی و مذاکرات تجاری رشد کرده‌اند، بورس تهران نیز با اتکا به نرخ دلار نیما و آزاد و کاهش ریسک‌های سیستماتیک، رالی صعودی خود را ادامه می‌دهد.

بازار سرمایه ایران در حالی با رکود تورمی و رشد منفی تولید دست‌وپنجه نرم می‌کند که اصلاحات دیرهنگام در حوزه انرژی و صنایع بزرگ امید تازه‌ای برای فعالان ایجاد کرده است. با وجود این، نهادهای مالی و صندوق‌ها به بازیگران اصلی بازار تبدیل شده‌اند و مشارکت سهامداران خرد کمرنگ‌تر شده است. در چنین فضایی، سرمایه‌گذاران محتاط با ترکیب متنوعی از دارایی‌ها میان طلا، درآمد ثابت و سهام می‌کوشند ریسک را مدیریت کنند، اما دستیابی به رشد پایدار همچنان نیازمند اصلاحات بنیادی و گشایش‌های سیاسی است.

افزایش نرخ بهره اسمی به محدوده ۳۵ تا ۳۷ درصد، رفتار سنتی سرمایه‌گذاران را دگرگون کرده و جذابیت بازارهای موازی همچون طلا، ارز و مسکن را کاهش داده است. در حالی که صندوق‌های درآمد ثابت سود قابل توجهی ارائه می‌دهند، نگرانی از پوشش‌ندادن تورم موجب خروج نقدینگی به سمت بازارهای پرریسک می‌شود. این تناقض، عملاً به ترمز رشد پایدار بورس تبدیل شده و نشان می‌دهد که تنها با اصلاحات بنیادی و هدایت نقدینگی به سمت تولید مولد می‌توان به آینده‌ای باثبات برای بازار سرمایه امیدوار بود.