پایگاه خبری سرمایه فردا

«بی‌عقلی» را نمی‌توانیم دیگر یک استثنا بدانیم، چون این مسئله به بخشی از منطق عمل در سیاست جدید آمریکا تبدیل شده و به عنوان مرد دیوانه معروف است.

چنان چه شی جی پینگ، ولادیمیر پوتین و بنیامین نتانیاهو، قصد داشتند در گردونه  انتخابات ایالات متحده،  شایسته ترین فرد را درجهت منافع ملی کشورشان برگزینند، هیچ گزینه ای بهتر از دونالد ترامپ نمی یافتند(و به اغلب احتمال در عمل هم همین بود)، چرا؟!

تصمیم واشنگتن برای کاهش نیروها در آلمان، همزمان با جنگ علیه ایران، اختلافی کم‌سابقه میان آمریکا، اروپا و حتی اعضای حزب جمهوری‌خواه ایجاد کرده است

بدهی ملی آمریکا از ۳۱.۲۷ تریلیون دلار عبور کرده و از کل تولید اقتصادی سالانه این کشور پیشی گرفته است. نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی به بالای ۱۰۰ درصد رسیده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ به ۱۳۰ تا ۱۵۰ درصد افزایش یابد. پیامدهای این بحران، فقط محدود به آمریکا نیست.

نظرسنجی تازه نشان می‌دهد محبوبیت رئیس‌جمهور آمریکا به ۳۴ درصد سقوط کرده است که ناشی از تبعات جنگ ایران و افزایش تورم بوده‌است.

«عملیات خشم اقتصادی» آمریکا علیه ایران، ابعاد تازه‌ای به خود گرفته است. هدف قرار دادن بانکداری سایه، ارزهای دیجیتال، ناوگان نفتکش‌ها و حتی پالایشگاه‌های چینی، نشان می‌دهد که واشنگتن مصمم است تا حلقه‌های نفوذ اقتصاد ایران را یکی پس از دیگری ببندد.

ایران تنگه هرمز را بسته نگه داشته تا اقتصاد جهان را تحت فشار بگذارد. آمریکا محاصره دریایی را تشدید کرده تا اقتصاد ایران را به زانو درآورد. هرکدام امیدوار است که طرف مقابل زودتر از خودش کم بیاورد.

با وجود انتقادهای تند پادکستر مشهور آمریکایی از جنگ علیه ایران، رئیس‌جمهور آمریکا در تلاش‌ است این چهره تأثیرگذار را کنار خود نگه دارد.

تصویری از بحران فعلی اقتصاد جهانی پیچیده است. آنچه امروز می‌توان گفت این است که جهان در آتش نفت می‌سوزد و هیچ کس، نه ایران، نه اروپا و نه آمریکا، از این آتش در امان نمانده است. تنها سوالی که باقی می‌ماند این است: این آتش تا کجا پیش خواهد رفت و پس از خاکستر شدن، چه چیزی از اقتصاد جهان باقی خواهد ماند؟