پایگاه خبری سرمایه فردا

دولت هنوز گزارش جامعی از عملکرد برنامه هفتم ارائه نکرده و معتقد است که رشد اقتصادی 8 درصدی محقق نمی شود به همین دلیل اجرای بسیاری از احکام با تأخیر مواجه است. 

در کشوری که توانسته پیچیده‌ترین فناوری‌های هسته‌ای را بومی‌سازی کند، هنوز میلیون‌ها کولر آبی با فناوری قرن گذشته، بی‌وقفه منابع آبی را می‌بلعند. این تضاد حیرت‌انگیز، نماد توسعه‌ای است که در آن افتخارهای ملی در اوج‌اند، اما نیازهای زیستی در فراموشی. ایران، هم‌زمان با فتح قله‌های دانش، در دام فناوری‌های فرسوده روزمره گرفتار مانده است؛ تصویری از توسعه نامتوازن که آینده تمدن ایرانی را با پرسشی بنیادین روبه‌رو می‌کند.

دهه‌ها تلاش برای توسعه در ایران و تغییرات اجتماعی و اقتصادی در شوروی، تصویری از چالش‌ها و فرصت‌ها در مسیر پیشرفت را ترسیم می‌کنند. از اتکای ایران به منابع نفتی و تحول انقلاب اسلامی تا فروپاشی شوروی و افول ایمان‌های ایدئولوژیک، روایت مشترکی از تغییر و تحولات تاریخی در دو مسیر مختلف دیده می‌شود. این داستان‌ها نگاهی عمیق به نقش مردم، ساختارهای حکومتی و تأثیر روابط بین‌المللی دارند.

محور اصلی توسعه پایدار اقتصادی کشور تولید است که میتواند به تعادل بازار و ایجاد اشتغال کمک کند. جزئیات را بخوانید؛

ایران با حمایت از تولیدات داخلی و توسعه صنایع مختلف تلاش کرده تا به تدریج وابستگی خود به صادرات نفت را کاهش دهد. در این گزارش پیشرفت‌های اقتصادی ایران تشریح شده است.

تعامل سازنده میان نخبگان فکری و مدیران اجرایی، در کنار تکیه بر اصولی چون وفاق ملی و کارشناس‌محوری، می‌تواند به توسعه‌ای همه‌جانبه و پایدار منجر شود.

ایران می بایست جایگاه نخست توسعه و فناوری را در منطقه می‌داشت ولی فرصت ها از دست رفته و به جای پیشرفت عقب ماندگی نصیب کشور شده است.

بسیاری منتظر تغییر ریل پیشرفت و توسعه کشور در دوران پزشکیان هستند. درحالی که فاکتورهای پیشرفت و توسعه ارتباطی به دولتها ندارد.

براساس نظریه هاکسلی پیشرفت و توسعه در دنیای امروز به سمتی رفته که از ابزارهای خوب به اهداف بد استفاده می‌شود. این موضوع منجر شده کیفیت زندگی تحت تاثیر قرار بگیرد.