پایگاه خبری سرمایه فردا

نسبتِ نفت به S&P 500، اکنون در یکی از پایین‌ترین سطوحِ حدود ۳۰ سالِ اخیر قرار دارد. این یعنی نفت، در مقایسه با سهامِ آمریکا، به شدت ارزان‌تر از همیشه است.

آزادسازی ذخایر استراتژیک نفت آمریکا، اگرچه توانست بخشی از کمبود عرضه ناشی از بسته شدن تنگه هرمز را جبران کند، اما این راهکار، پایدار نیست و ذخایر استراتژیک را به شدت کاهش داده است.

بسیاری از پالایشگاه‌های کشور با فناوری قدیمی فعالیت می‌کنند و بازده آنها از استانداردهای جهانی فاصله دارد.

افزایش تنش در خاورمیانه و گرانی نفت به تقویت صادرات انرژی آمریکا و فشار بیشتر بر رقبای اقتصادی منجر شده است.

آمریکا نیز از نفت خیلی گران ضربه می‌خورد، هرچند بسیار کمتر از بقیه. اگر این وضعیت طولانی شود، جهان به سمت یک رکود تورمی بی‌سابقه حرکت می‌کند؛ رکودی که حتی قدرت‌های بزرگ را نیز از پا درمی‌آورد.

یکی از مهم‌ترین دردسرهای ساختار فروش نفت، وجود «تراستی‌ها»ست؛ همان‌هایی که بدون پشتوانه مالی و تخصص کافی، صرفاً به خاطر رابطه و نفوذ، وارد این بازی پرسود شده‌اند. «س.ص»، مدیر سابق نفتی حالا متواری شده و وزیر نفت تا حالا سکوت کرده‌است.

تشدید تنش‌های لفظی و نظامی بین ایران و آمریکا و خروج بی‌سابقه امارات از ائتلاف اوپک پلاس قیمت نفت را بالا برد. در کوتاه‌مدت، ادامه این روند می‌تواند نفت را به ۱۴۰ دلار هم برساند. هرچند موقتا دوباره نفت برنت تا ۱۰۸ دلار افت کرده‌است.

خروج امارات از اوپک افزایش ۱ تا ۲ میلیون بشکه در روز عرضه جهانی نفت را جدی می‌کند، آن هم در شرایطی که جنگ خاورمیانه ممکن است هر لحظه تمام شود و تنگه هرمز باز گردد. در آن صورت، بازار با یک شوک عرضه بی‌سابقه مواجه خواهد شد.

جهان حدود ۶۵۰ میلیون بشکه از ذخایر استراتژیک نفت خود را از دست داده است اما همچنان ترامپ بی توجه به اقتصاد جهانی به سیاست‌های یکجانبه گرایانه ادامه می‌دهد.