پایگاه خبری سرمایه فردا

بورس فعلاً در یک ابرخوش‌بینی عجیب قرار گرفته‌ که چشم و گوشمان به روی بسیاری از واقعیت‌ها بسته شده است: از ریسک سیاسی بگیر تا محاصره اقتصادی، نرخ بهره ۵۰ درصد، سیاست‌های سرکوب ارزی و نرخ‌گذاری دستوری.

بازار امروز ایران محل تقابل دو دسته سرمایه‌گذار است. دسته اول، خریدارانی هستند که ارزندگی بنیادی بازار را بهانه کرده‌اند و با پذیرش ریسک ژئوپلیتیک، به دنبال کسب بازدهی سریع هستند. دسته دوم، سرمایه‌گذاران محتاطی هستند که فعلاً نقد نشسته‌اند و منتظر ریزش‌های ناشی از اخبار منفی یا شفاف شدن مسیر مذاکرات هستند.

محاصره دریایی اگر مهم‌ترین دستاورد آمریکا در این جنگ با ایران نباشد، حتما جزو سه دستاورد اصلی است. محاصره دریایی تقریبا صادرات نفتی را به صفر رسانده است.

وقتی بازارهای دارایی به جای تخصیص بهینه سرمایه به فعالیت مولد، نقش پوشش اضطراری در برابر فرسایش قدرت خرید را بازی می‌کنند، این رفتار نشانه شکست انتظاری در اعتماد به ثبات قیمتی است.

تردیدی نیست که امنیت ملی مهم‌ترین اولویت کشور است و به ویژه در شرایطی که سایه جنگ هنوز بر سر ایران گسترده است.

در شرایط فعلی، تقویم اقتصادی آمریکا مهم‌تر از خاورمیانه است. داده‌های اشتغال، تورم و تصمیمات فدرال رزرو، محرک اصلی بازارهای جهانی هستند. تا زمانی که اقتصاد آمریکا قدرتمند باقی بماند، فدرال رزرو ناچار به حفظ یا حتی افزایش نرخ بهره خواهد بود و این یعنی طلا، نقره و سایر دارایی‌های بدون بازده در کوتاه‌مدت تحت فشار خواهند بود.

گریه کردن در برابر غریبه ها در ۱۶ ماهگی - در کتاب های روانشناسی تکاملی به عنوان یک مهارت بقا ثبت شده است. این یعنی نوزاد شما سالم، باهوش و به درستی به شما وابسته شده است. این دوره معمولاً تا ۲ سالگی به تدریج کم می شود،

با توجه به تداوم وضعیت جنگی و عدم تحقق پیش‌شرط‌های سناریوی خوش‌بینانه در کوتاه‌مدت، واقع‌بینانه‌ترین پیش‌بینی برای سال ۱۴۰۵، حرکت نوسانی دلار در محدوده صد و هشتاد هزار تا دویست و بیست هزار تومان است.

ورود پول ۳۵ همتی در ۱۰ روز، عدد بسیار بزرگی است و اگر روند صعودی واقعی باشد، تفاوت خرید در ۳.۵ میلیون یا ۴ میلیون واحد در بلندمدت چندان تعیین‌کننده نخواهد بود.