پایگاه خبری سرمایه فردا

در دنیایی که هر روز مرزهای تازه‌ای از فناوری گشوده می‌شود، شاید مهم‌ترین سرمایه‌گذاری یک کشور نه در میادین نفتی که در کلاس‌های درس آن رقم بخورد. ایران اما هنوز در آغاز این مسیر است.

بزرگ‌ترین توافق‌های پردازشی تاریخ صنعت هوش مصنوعی رقم خورده‌است درحالی که در هفته‌های اخیر هوش مصنوعی در جهان به واسطه دخالت در جنگ‌ها چالش برانگیز شده است.

ایران با محدودیت‌های تحریمی و کمبود زیرساخت از رقابت جهانی عقب مانده و نیاز به سرمایه‌گذاری و آموزش فوری دارد.

در روزهایی که اینترنت به یک شبکه محلی ایزوله تبدیل شده، رفتیم تا این شاهکار بومی را محک بزنیم. سوالی ساده پرسیدیم: «ارزش کل صنعت بیمه ایران چقدر است؟» جوابی که دریافت کردیم، نه یک خطا، بلکه یک فاجعه آماری بود. این گزارش، تشریح کامل این فاجعه است؛ از ریاضیات نشئه‌آور گرفته تا تناقضات احمقانه تجاری.

اخیراً یک ربات هوش مصنوعی در این شبکه اجتماعی نوشته که نمی‌توانم تشخیص دهم که در حال تجربه کردن هستم یا فقط شبیه‌سازیِ تجربه کردن.

اقتصاد با هوش مصنوعی تغییر می کند و بیشتر جنبه‌های خدماتی اصلاح می‌شود هرچند در نظام توزیع و واسطه‌ها و رانتها تغییر چندانی ایجاد نمی‌کند.

در حال حاضر دست‌کم سه سند و چند ساختار موازی در حوزه هوش مصنوعی وجود دارد؛این موازی‌کاری به تداخل وظایف، ابهام در مرجعیت تصمیم‌گیری هوش مصنوعی و هدررفت منابع منجر شده و کشور را با خطر «نهاد برنامه‌ریزی‌شده بدون اثر» روبه‌رو کرده است

مجله تایم در انتخابی تاریخی، به جای سیاستمداران یا ستارگان فرهنگ عامه، «معماران هوش مصنوعی» را به‌عنوان چهره سال معرفی کرد؛ گروهی که با نوآوری‌های خود نه‌تنها صنایع، بلکه مفهوم قدرت، دانش و هویت انسان را دگرگون کردند.

هوش مصنوعی آمده، اما نه برای دفن خلاقیت انسانی. آمده تا ما را به یاد بیاورد که چه چیزهایی را نباید فراموش کنیم: تجربه زیسته، شهود، و آن لحظه‌های ناب انسانی که هیچ الگوریتمی نمی‌تواند بازآفرینی‌شان کند.