نیروهای ویژه و یگان‌های چریکی ایران، متشکل از تیپ ۶۵ هوابرد ارتش ایران موسوم به «نوهد» و تیپ ویژه صابرین نیروی زمینی سپاه، برنامه‌ریزی گسترده‌ای را برای ضربه سخت، سریع و دردآور علیه آمریکایی‌ها تدارک دیده‌اند. به نظر می‌رسد نظامیان ایرانی یکی از مؤثرترین کنش‌ها را اقداماتی نظیر ربایش مقامات، نظامیان و تجار آمریکایی در روزهای آتی می‌دانند.

در عصر جنگ‌های ماهواره‌ای و موشک‌های نقطه‌زن، بسیاری تصور می‌کنند جغرافیا به تاریخ پیوسته است. اما واقعیت میدان، روایت دیگری دارد. رشته‌کوه‌های زاگرس با نقاط کور راداری و دره‌های ژرف، سدی تسخیرناپذیر در برابر مهاجمان هستند. تنگه هرمز با صخره‌ها و جزایر ایرانی، جغرافیا را از یک ابزار دفاعی به سلاح تهاجمی تبدیل کرده است. وسعت سرزمین نیز به ایران اجازه می‌دهد مراکز حساس خود را چنان توزیع کند که نابودی همزمان آنها غیرممکن باشد. 

سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه، در اظهاراتی که در آستانه نشست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مطرح شد، تأکید کرد که نه معاهده منع گسترش تسلیحات اتمی (NPT) و نه توافق‌نامه جامع پادمان با آژانس، هیچ محدودیتی بر میزان مواد هسته‌ای اعمال نمی‌کنند، مشروط بر اینکه فعالیت‌های هسته‌ای تحت پادمان‌های آژانس باشند. این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که آمریکا و اسرائیل بارها تأسیسات هسته‌ای ایران را تهدید کرده‌اند.

اگر تنگه هرمز برای حمل‌ونقل نفت و گاز بازگشایی نشود، اروپا ممکن است از ماه آینده با کمبود انرژی و سهمیه‌بندی سوخت روبه‌رو شود. با بسته شدن این آبراه استراتژیک، کشتی‌های حامل LNG مجبور به تغییر مسیر به دور آفریقا شده‌اند و ذخایر گاز در اروپا ۴۰ درصد کمتر از میانگین پنج سال گذشته است.

ایران زمانی به جنگ پایان می‌دهد که خود تصمیم بگیرد، نه زمانی که ترامپ برای آن تعیین کرده است. شروط ایران شامل پایان تجاوز و ترور توسط دشمن، ایجاد شرایط عینی برای عدم تکرار جنگ، پرداخت خسارت‌ها و غرامت، خاتمه جنگ در همه جبهه‌های مقاومت، و به رسمیت شناختن حق طبیعی و قانونی ایران بر تنگه هرمز است.

پایگاه تحلیلی میدل ایست مانیتور در گزارشی که توجه بسیاری از ناظران را به خود جلب کرده، از تغییر راهبردی عمیق در جنگ خاورمیانه خبر داده است. بر اساس این تحلیل، ایران با هدف قرار دادن دیمونا، عملاً به «سیم آخر» زده و دارد «دکترین مرد دیوانه» ترامپ را به خودِ آمریکا و اسرائیل بازمی‌گرداند.

در چهارمین هفته جنگ خاورمیانه،  آمریکا و اسرائیل در یک همپوشانی عملیاتی، فرسایش زیرساخت‌های ایران را هدف قرار داده‌اند، در حالی که ایران با هدف قرار دادن تأسیسات همسایگان، ناخواسته در پازل «منطقه سوخته» بازی می‌کند.

دونالد ترامپ در آخرین ساعات اولتیماتوم ۴۸ ساعته خود، اعلام کرد حملات به زیرساخت‌های ایران را تا پنج روز متوقف می‌کند. این موضع که همزمان با باز شدن بازارهای آمریکا و نگرانی از تورم افسارگسیخته انرژی اتخاذ شد، دو تفسیر اصلی دارد: عقب‌نشینی واقعی پس از واکنش سنگین ایران به حملات عسلویه، یا عملیات فریب برای ضربه‌ای سنگین‌تر. اما آنچه قطعی است، اثبات صحت راهبرد «مقابله به مثل» ایران و اعتبار تهدیدهای مقامات کشور است. در دشمنی طرف مقابل هیچ چیزی تغییر نکرده و ایران باید برای همه سناریوها آماده باشد.

سه هفته از جنگ می‌گذرد و تهران، پایتخت ۱۵ میلیون نفری ایران، آمار تلخی را ثبت کرده است: ۴۶۸ مورد اصابت مستقیم به شهر، ۱۸۶۹ خانواده آسیب‌دیده، ۲۴ هزار واحد مسکونی نیازمند تعمیر و ۱۰۰ ساختمان در آستانه فروپاشی. ۴۲۰۰ نفر در ۲۳ مجموعه اقامتی اسکان یافته‌اند و عملیات تعمیر ۴۸۰۰ واحد مسکونی آغاز شده است. اما در میان این ویرانی‌ها، نکته‌ای امیدوارکننده خودنمایی می‌کند: مردم همچنان با شهرداری تماس می‌گیرند و مشکلات عادی شهری را مطرح می‌کنند. این نشان‌دهنده احساس آرامش نسبی و تلاشی است برای حفظ استانداردهای زندگی در شهری که زیر بمباران نفس می‌کشد.