پایگاه خبری سرمایه فردا

اظهارات اخیر ترامپ درباره «تغییر رژیم» در ایران، بیش از آنکه نوید جنگی تازه باشد، بازگشت به همان الگوی آشنای اوست: فشار حداکثری، تهدید کنترل‌شده و مذاکره از موضع قدرت. در کنار این رویکرد، فروپاشی تدریجی کوبا و دگرگونی اقتصادی سوریه، تصویری از جهانی ارائه می‌دهد که در آن ساختارهای قدیمی در حال فروریختن‌اند و بازیگران منطقه‌ای ناچارند خود را با نظم جدیدی تطبیق دهند. پرسش اصلی این است: آیا تهران و واشینگتن می‌توانند به «معامله بزرگ» برسند یا مسیر تنش ادامه خواهد یافت؟

در سال‌های اخیر، مجموعه‌ای از تحولات هم‌زمان در کارائیب، خاورمیانه و واشینگتن، نقشه ژئوپلیتیک جهان را در حال بازترسیم کرده است. از فشارهای فزاینده بر کوبا گرفته تا روایت‌های الهیاتی درباره نقش سیاسی رهبران غربی و تغییرات اقتصادی پس از سقوط دولت‌ها، همه نشان می‌دهد جهان در آستانه دوره‌ای تازه قرار گرفته؛ دوره‌ای که در آن قدرت، سیاست و ایدئولوژی با سرعتی بی‌سابقه در حال جابه‌جایی‌اند.

با فرض حمله دوگانه آمریکا و اسرائیل، ایران به دلیل ماهیت جغرافیایی و شکاف تکنولوژیک، در موقعیت «دفاعی» قرار می‌گیرد؛ موقعیتی که هزینه‌های آن فراتر از میدان نبرد است. از فلج شدن شبکه راداری در دقایق اولیه تا بحران معیشت در پشت جبهه، از شفافیت ماهواره‌ای تا تهدید گروه‌های واگرا در مرزها، و از بن‌بست لجستیکی تا فشار هم‌زمان بر محور مقاومت. تحلیلی بر چهارده تنگنای استراتژیک که نشان می‌دهد اتاق جنگ جمهوری اسلامی به خوبی می‌داند دستور کار ملی باید بر مبنای گفتگو و تفاهم باشد، نه تقابل.

از دیدگاه کاخ سفید، ایران نه فقط بازیگر بزرگ منطقه‌ای، که منبع ارزان انرژی و هاب لجستیکی در آسیای باختری است. فشار و تهدید ترامپ علیه ایران، بخشی از پازل کلان جنگ سرد جدید با پکن محسوب می‌شود.

بازار ارزهای دیجیتال در عملکرد هفتگی تحت‌تأثیر ترکیبی از عوامل بنیادی، جریان نقدینگی و هیجانات اجتماعی قرار داشت. نمادهای بزرگ‌تر مانند بیت‌کوین و اتریوم محتاطانه حرکت کردند

امروز در آرژانتین فقط در خبرها تو می کنترل شده و گرفتن وام برای خرید غذا، فروش دارایی‌های شخصی و زندگی بر پایه کارت‌های اعتباری به روایت زندگی واقعی تبدیل شده‌است.

رئیس پیشین مجلس نمایندگان آمریکا در حال هموار کردن مسیر فرماندار کالیفرنیا برای انتخابات ریاست‌جمهوری است.

داده‌های تازه نشان می‌دهد ده‌ها هزار نظامی دوتابعیتی در ارتش اسرائیل حضور دارند و مسئولیت حقوقی آنان محل بحث قرار گرفته است.

گفت‌وگو درباره آینده پرونده هسته‌ای ایران و تلاش برای جلوگیری از تشدید تنش‌های منطقه‌ای، بخشی از دیپلماسی آرامی بود که در کنار هیاهوی اصلی کنفرانس مونیخ جریان داشت.