پایگاه خبری سرمایه فردا

گزارش ۹ ماهه شرکت‌های یوتیلیتی و نیروگاهی نشان می‌دهد پشت سودهای بزرگ و رشدهای پرهیاهو، واقعیتی نگران‌کننده پنهان شده است. مبین و بفجر با وجود ثبت هزاران میلیارد تومان سود، نسبت به سال گذشته افت محسوس داشته‌اند و نشانه‌های فشار هزینه و کاهش حاشیه سود در عملکردشان دیده می‌شود. در سوی دیگر، نمادهایی مانند بکهنوج همچنان در چرخه زیان گرفتارند و نتوانسته‌اند ساختار اقتصادی خود را اصلاح کنند. این شکاف میان سودهای روی کاغذ و واقعیت عملیاتی نشان می‌دهد صنعت نیروگاهی بدون نوسازی تجهیزات، کنترل هزینه‌ها و اصلاح مدل درآمدی، در معرض ریسک جدی قرار دارد و بخش قابل‌توجهی از سودهای امروز ممکن است در گزارش‌های آینده دوام نیاورد.

گزارش ۹ ماهه گروه شوینده در ظاهر از جهش سودآوری و رشد چندصددرصدی برخی شرکت‌ها حکایت دارد، اما پشت این اعداد براق، واقعیتی نگران‌کننده پنهان است. در حالی که نمادهایی مثل کیمیاتک، قرن و پاکشو سودهای سنگین ثبت کرده‌اند، بخشی از این رشد نه حاصل توسعه واقعی بازار، بلکه نتیجه افزایش قیمت‌ها و فشار تورمی بر مصرف‌کننده است. از سوی دیگر، برخی شرکت‌ها همچنان با ضعف مدیریتی، هزینه‌های رو‌به‌افزایش و افت تقاضا دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ مسائلی که نشان می‌دهد سودهای امروز تضمینی برای فردا نیست و صنعت شوینده بیش از هر زمان دیگری نیازمند شفافیت، اصلاح ساختار و بازنگری در استراتژی‌های فروش است.

گاز تهدید جدید خانواده‌ها شد. پس از آنکه رییس جمهور گفت به جای گاز مردم از برق استفاده کنند. این نشانه بارز افزایش ناترازی است و احتمالا قطعی گاز اوج می‌گیرد.

با وجود صدور کیفرخواست برای محمد بهمئی، مدیرعامل پیشین پتروشیمی شیراز، گزارش‌ها نشان می‌دهد او همچنان در وزارت نفت حضور دارد و حتی در تصمیم‌گیری‌ها نقش ایفا می‌کند؛ موضوعی که افکار عمومی را نسبت به نحوه برخورد این وزارتخانه با پرونده‌های فساد مالی به شدت حساس کرده است.

جهان وارد دوره‌ای شده که در آن «افزایش تولید سوخت‌های فسیلی » تنها پاسخ به انفجار تقاضا در عصر هوش مصنوعی است.

جنگ نفت در جهان از زمانی آغاز شد که ترامپ به ونزوئلا حمله کرد او می‌خواهد نبض بازار جهانی نفت را در اختیار داشته باشد، اما حالا نوبت فشار به ایران است.

صالحی گفت:قاچاق سازمان‌یافته فقط به‌خاطر رانت و لابی داخل کشور نیست؛ آن‌طرف مرز هم شبکه‌هایی وجود دارد که بازار ایران را هدف گرفته‌اند. نتیجه این می‌شود که تولیدکننده ایرانی بازارش را از دست می‌دهد و صنایع داخلی یکی‌یکی تضعیف می‌شوند.

توقیف دو نفتکش و محموله عظیم نفتی در مالزی تنها یک حادثه نیست؛ نشانه‌ای است از مدیریتی که در حساس‌ترین بخش اقتصاد کشور، با تصمیم‌های خام و مسیرهای پرریسک، سرمایه ملی را به خطر می‌اندازد. در حالی که صادرات نفت ایران زیر فشار تحریم‌ها نفس می‌کشد، خطاهای تکراری و بی‌پاسخ‌گویی مدیران، نفت را نه به بازار، بلکه به سمت پرتگاه هدایت می‌کند.

با افزایش حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس و بالا گرفتن گمانه‌زنی‌ها درباره آینده صادرات نفت ایران، بازار جهانی نفت وارد مرحله‌ای شده که کوچک‌ترین تنش می‌تواند موجی از نوسان و بی‌ثباتی ایجاد کند. معامله‌گران اکنون بیش از هر چیز چشم به تحولات ژئوپلیتیک دوخته‌اند.